Content to filmowy esej, ambientowy film drogi XXI wieku, jak nazwał go reżyser. Petit nie tyle opowiada, ile pokazuje, przeplata obrazy i refleksje, rezygnując z linearności, ufając inteligencji odbiorcy. Jego film prowadzi widzów przez całkiem realne industrialne przestrzenie (Wielkiej Brytanii, Ameryki, Niemiec i Polski), a także przez wirtualne przestrzenie Internetu. Petit odbywa też wędrówkę w czasie, cofając się do swego dzieciństwa w Berlinie. Refleksje i obrazy komentują się nawzajem: stare pocztówki z wizerunkami miast i współczesny erotyzm e-maili, historia architektury, projekty planowanej nazyfikacji miasta Auschwitz i ślepe budynki, nie-miejsca, wielkie hangary oglądane z okien samochodu na autostradzie. Ten wizualny pejzaż uzupełniają: narracja reżysera, czytany przez niemieckiego aktora Hannsa Zischlera tekst pisarza Iana Penmana oraz – co najważniejsze – hipnotyczna ścieżka dźwiękowa, autorstwa uznanej artystki muzyki elektronicznej Antye Greie, znanej też jako AGF.