Ogromna asteroida zmierza ku ziemi. Harry S. Stamper oraz członkowie jego platformy wiertniczej zostają wybrani do misji, której celem jest wylądowanie na powierzchni asteroidy oraz wywiercenie otworów o głębokości ośmiuset stóp, a następnie po umieszczeniu ładunków nuklearnych wysadzenie tego ogromnego głazu. Ogranicza ich czas, po którego przekroczeniu asteroida uderzy w ziemię.
W niektórych scenach na asteroidzie widać cień kamery.
Synchronizacja wizji i fonii
Podczas uderzenia rury o rurę w miejscu, gdzie nie ma atmosfery, nie powinniśmy słyszeć żadnego dźwięku.
Niedopracowanie scenariusza
Nawet gdyby udało się pociąć asteroidę na mniejsze kawałki, one nadal leciałyby w kierunku Ziemi i uderzyły w nią.
Orbity teleskopu Hubble’a nie można zmienić w kilka minut. W rzeczywistości trwa to od kilku dni do nawet dwóch tygodni.
W prawdziwej akcji na stacji kosmicznej z pewnością byłoby więcej profesjonalnych kosmonautów.
Deszcz meteorytów zostałby zauważony znacznie wcześniej przez amerykańskich astrofizyków.
Quincy twierdzi, że prezydent otrzymał z astrofizyki ocenę C- na MIT. Na tej uczelni nie ma jednak ocen z plusami i minusami.
Astronom zgłosił, że asteroida zbliża się do Ziemi. Okazuje się, że na reakcję i uratowanie świata pozostało tylko osiemnaście dni. Jednak w rzeczywistości asteroida wielkości Teksasu byłaby widoczna znacznie wcześniej (co najmniej sześćdziesiąt dni). Z pewnością też zostałaby zauważona przez NASA.
Asteroida wielkości Teksasu byłaby niemożliwa do zniszczenia według współczesnych standardów.
Wiercenie asteroidy wielkości Teksasu na głębokość ośmiuset mil wcale nie doprowadziłoby do jej przepołowienia.
Różnice geograficzne
Truman nazywa Azję Wschodnią południowym Pacyfikiem.
Brak ciągłości
Martwy Oscar mruga.
Harry i Grace są na platformie wiertniczej ubrudzeni i rozczochrani, jednak chwilę później, kiedy wysiadają z samochodu, są schludni.
Kiedy Harry idzie do pokoju AJ-a, uderza kijem golfowym w drzwi. Biały wentylator spada na ziemię. Później jednak, gdy Harry wychodzi, wentylator jest na swoim miejscu.
Rana AJ-a pojawia się raz na jego prawej, raz na lewej nodze.
Asteroida zawsze pokazywana jest identycznie, choć rzekomo obraca się w różnych kierunkach.
Pozostałe
W jednej ze scen Rosjanin traci swój rosyjski akcent.
Harry’emu nie podoba się, że AJ jest z Grace, ale uważa, że jest to spowodowane tym, że jest to jedyny mężczyzna w pobliżu w jej wieku. Nie jest to jednak prawdą – Oscar również jest rówieśnikiem Grace.
Na fladze amerykańskiej widać czterdzieści dziewięć, a nie pięćdziesiąt gwiazdek.
Hound twierdzi, że jest winien sto tysięcy dolarów lichwiarzowi. Wiemy jednak, że tyle pożyczył, ale oddać musi więcej z powodu odsetek (sto sześćdziesiąt tysięcy).
Na komputerze widać migające słowo: „OVERRRIDE”, które powinno być zapisane jako „Override” (przez dwa „r”, nie trzy).
Gdyby meteoryt uderzył w Nowy Jork, tak jak to pokazano w filmie, mężczyzna z psem nie mieliby szans na przeżycie.
Lekarz mówi o ketaminie jako środku anestezjologicznym. Lek ten nie uśpiłby jednak człowieka.
Narrator mówi, że Słońce nie jest w stanie przeniknąć przez chmurę pyłu powstałą w wyniku uderzenia przez tysiąc lat. W rzeczywistości pył opadłby w kilka lat lub nawet w kilka miesięcy.
W rzeczywistości na asteroidzie nie powinna znajdować się… mucha.
Kiedy w filmie widzimy ludzi w różnych zakątkach świata, wszędzie jest dzień, choć w niektórych miejscach powinna być noc.
Widać duży tłum Hindusów modlących się przed Taj Mahal, co jest bez sensu – hinduiści nie modliliby się przed muzułmańskim budynkiem.
Truman nazywa tlen paliwem, co jest nieprawdą.
Ocalały prom kosmiczny startuje z asteroidy poziomo, co jest niemożliwe.
W rzeczywistości ogień nie może istnieć w próżni kosmicznej.
Obiekty w kosmosie wokół asteroidy poruszają się tak, jakby działała na nie grawitacja.
Kiedy Oscar na początku jedzie konno, jest zachód słońca, ale chwilę potem widać jasny dzień.
W filmie pilot poucza specjalistę od broni na temat rozbrajania bomby.