Monkeyshines, No. 2

Film stanowi wczesną próbę rejestracji ruchu postaci znajdującej się wewnątrz ciemnego pomieszczenia. Akcja ogranicza się do kilku sekund, podczas których mężczyzna stoi przed obiektywem i wykonuje nieskoordynowane, zamaszyste ruchy ramionami oraz tułowiem. Produkcja skupia się na dokumentacji płynności gestykulacji oraz technicznych możliwościach zapisu sylwetki ludzkiej w warunkach ograniczonego oświetlenia. Obraz charakteryzuje się ziarnistością oraz centralnym kadrowaniem postaci na ciemnym tle. Jest to dalsza część Monkeyshines, No. 1 (1890). Jankes