Koen, Stefan, Kjell, Karel i Jef – każdy z nich tkwi na progu dojrzałości. Pierwszy objada się mlekiem i mięsem, byleby tylko nie sprawić przykrości wujkowi. Drugi wprowadza się do rodziców i całe dnie katuje gitarowy wzmacniacz, po czym zapisuje się na kurs fotografii artystycznej. Bohater trzeciej noweli nie potrafi funkcjonować w społeczeństwie, wciąż przeżywając traumatyczny klaps z dzieciństwa. W pięciu groteskowo wyolbrzymionych przypowiastkach o zagubionych w dorosłości facetach reżyser znajduje miejsce nie tylko dla ironii, ale i dla sentymentu.