Kriton (Piotr Cyrwus) nie jest w stanie zrozumieć spokoju Sokratesa (Jerzy Trela), który został skazany na śmierć za sprzeniewierzenie się ateńskiej religii oraz szerzenie niemoralności wśród młodych obywateli. Wiekowy filozof odpowiada wprost przyjacielowi: „Byłoby to wielce niestosowne, Kritonie, gdybym okazał w moim wieku wzburzenie wobec nadchodzącej śmierci”. Kriton jest gotowy wykupić Sokratesa z więzienia, namawia go do emigracji. Stary filozof próbuje mu wyperswadować ten pomysł, ponieważ uważa, że oznaczałoby to rzeczywiste sprzeniewierzenie się prawom ustanowionym przez Ateńczyków. Ponadto uważa Sokrates, że nie wolno odpowiadać niegodziwością i złym uczynkiem na takie samo (podłe) postępowanie. Dla filozofa sprawiedliwie postępowanie oznacza także akceptację niesprawiedliwych wyroków większości. Hipokryzją oraz błędem byłoby podważanie praw i nakazów panujących w ojczyźnie (polis), którym się hołdowało przez całe dotychczasowe życie.