Lionel Atwill urodził się 1 marca 1885 roku w Croydon pod Londynem. Zanim stał się jedną z najbardziej rozpoznawalnych postaci kina grozy, odebrał staranne wykształcenie w Mercer's School, planując początkowo karierę architekta. Pasja do teatru okazała się jednak silniejsza – zadebiutował na scenie w 1904 roku, szybko zyskując renomę wybitnego aktora szekspirowskiego. Do Stanów Zjednoczonych przybył w 1915 roku, gdzie niemal natychmiast podbił Broadway. Jego ekranowa kariera nabrała tempa wraz z nadejściem ery dźwiękowej, która pozwoliła mu w pełni wykorzystać jego największy atut – głęboki, dystyngowany głos o nienagannym brytyjskim akcencie. Dzięki magnetycznej obecności i przeszywającemu spojrzeniu Atwill stał się idealnym odtwórcą ról genialnych, lecz często obłąkanych naukowców oraz chłodnych autorytetów, co uczyniło go filarem wytwórni Universal. Złota era Lionela Atwilla przypadła na lata 30. XX wieku, kiedy to stworzył szereg ikonicznych kreacji w klasykach horroru. W 1932 roku wystąpił w „Doctor X”, a rok później w „Mystery of the Wax Museum” (1933), gdzie jako oszpecony rzeźbiarz Ivan Igor przeszedł do historii gatunku. Jego najbardziej rozpoznawalną rolą stał się jednak inspektor Krogh w „Son of Frankenstein” (1939) – postać policjanta z protezą ręki, która stała się inspiracją dla wielu późniejszych twórców. Atwill był aktorem niezwykle wszechstronnym, potrafiącym z jednakową swobodą grać w dramatach kostiumowych, jak i w produkcjach grozy. Choć w 1931 roku umacniał swoją pozycję w Hollywood w zupełnie innym repertuarze niż eposy historyczne, jego talent do ról dystyngowanych dżentelmenów sprawił, że partnerował Marlenie Dietrich w takich filmach jak „Song of Songs” (1933) oraz „The Devil is a Woman” (1935). W życiu prywatnym Lionel Atwill był postacią niezwykle barwną i kontrowersyjną. Był żonaty czterokrotnie: z Phyllis Relph, aktorką Elsie Mackay (z którą często występował na scenie), Louise Cromwell Brooks oraz Mary Clarissą Galt. Miał troje dzieci: syna Johna Anthony’ego, który zginął podczas II wojny światowej w 1941 roku, córkę zmarłą w niemowlęctwie oraz drugiego syna, Lionela Anthony’ego, urodzonego w 1945 roku. Jego kariera uległa gwałtownemu załamaniu w 1942 roku po głośnym skandalu obyczajowym. Atwill został oskarżony o kłamanie przed wielką ławą przysięgłych w sprawie wyświetlenia filmu pornograficznego gościom w swojej posiadłości. Za krzywoprzysięstwo został skazany na 5 lat nadzoru kuratorskiego, co spowodowało, że główne studia filmowe umieściły go na czarnej liście. Zmuszony do pracy w produkcjach klasy B, do końca życia zachował jednak profesjonalizm. Lionel Atwill zmarł 22 kwietnia 1946 roku w Pacific Palisades w wieku 61 lat. Przyczyną zgonu był rak płuc powikłany ciężkim zapaleniem płuc, którego nabawił się podczas pracy nad serialem filmowym „Lost City of the Jungle”. Choć kremacja odbyła się w Chapel of the Pines w Los Angeles, oficjalne rejestry wskazują, że prochy aktora zostały ostatecznie wysłane do Anglii, aby spocząć w rodzinnym grobowcu w Londynie. Dorobek Atwilla to ponad siedemdziesiąt ról, które uczyniły go nieśmiertelną ikoną kina grozy. Biografia aktora to zapis losów człowieka, który z wyżyn broadwayowskiego sukcesu spadł w otchłań skandalu, pozostawiając po sobie galerie postaci, które do dziś fascynują swoją niejednoznacznością i mrocznym wyrafinowaniem.