John St. Polis, urodzony jako John Marie St. Polis 24 listopada 1873 roku w Nowym Orleanie w stanie Luizjana w USA, był amerykańskim aktorem filmowym i teatralnym. Był synem Emila St. Polisa, imigranta z Francji, oraz Mary Moore, urodzonej w Luizjanie. Miał liczne rodzeństwo. Karierę aktorską rozpoczął na scenie teatralnej, zdobywając doświadczenie w dramacie, co umożliwiło mu późniejsze przejście do kina. Do Hollywood przeniósł się w okresie kina niemego, gdzie szybko stał się cenionym aktorem charakterystycznym, obsadzanym w rolach drugoplanowych o dramatycznym zabarwieniu. Najważniejszą rolą w jego karierze była postać Etienne’a Huberta w kultowym horrorze „Upiór w operze” („The Phantom of the Opera”, 1925) u boku Lona Chaneya, gdzie wcielił się w ojca głównej bohaterki, Christine Daaé. W kolejnych latach wystąpił również w filmie „Four Sons” (1928) w reżyserii Johna Forda oraz w licznych produkcjach dramatycznych, przygodowych i romansach, często odgrywając postacie o autorytecie, takie jak lekarze, naukowcy czy szlachetni przywódcy. W późniejszym okresie kariery kontynuował działalność filmową w epoce kina dźwiękowego, choć rzadziej pojawiał się w rolach głównych. Jego doświadczenie zdobyte w filmach niemych pozwalało mu sprawnie adaptować się do wymagań filmów dźwiękowych, utrzymując obecność w branży przez wiele lat. Był żonaty z Eleną St. Polis. Para miała córkę, Lucille. Zmarł 8 października 1946 roku w Los Angeles w stanie Kalifornia w USA po dłuższej chorobie w swoim domu. Został pochowany na cmentarzu Hollywood Forever Cemetery w Los Angeles, w sekcji Abbey of the Psalms. Był jednym z najbardziej cenionych aktorów charakterystycznych kina niemego i wczesnego kina dźwiękowego. Specjalizował się w rolach drugoplanowych o dramatycznym lub autorytatywnym charakterze. Jego najważniejsza rola w „Upiorze w operze” zapewniła mu miejsce w historii kina, a obecność w przemyśle filmowym utrzymywał przez ponad dwie dekady, łącząc doświadczenie teatralne z umiejętnościami filmowymi.