Ricardo Cortez, a właściwie Jacob Krantz, był amerykańskim aktorem i reżyserem, którego kariera rozkwitała od ery kina niemego aż po lata 40. XX wieku. Urodzony 19 września 1899 (lub 1900) roku na Brooklynie w Nowym Jorku, w rodzinie żydowskich emigrantów z Austrii i Węgier, stał się jednym z czołowych „amantów łacińskich” Hollywoodu, mimo że nie miał korzeni latynoskich. Zanim trafił do Hollywood, Krantz pracował jako urzędnik bankowy na Wall Street. Jego uroda i charyzma zostały szybko dostrzeżone, co zaprowadziło go na scenę, a następnie przed kamerę. Wczesne role filmowe zdobywał pod różnymi pseudonimami, takimi jak Jack Cortez. Pod naciskiem studia filmowego, które chciało skapitalizować modę na egzotycznych amantów (zapoczątkowaną przez Rudolpha Valentino), Krantz zmienił nazwisko na „Ricardo Cortez”. Wizerunek ten okazał się marketingowym strzałem w dziesiątkę, choć sam aktor później przyznawał, że czuł się dziwnie, grając stereotypowe latynoskie postacie, będąc rodowitym nowojorczykiem. Cortez szybko stał się popularną twarzą w niemych filmach, często obsadzaną w rolach czarujących uwodzicieli, szpiegów lub dżentelmeńskich przestępców. Przejście z kina niemego do dźwiękowego nie zaszkodziło jego karierze, co było problemem dla wielu ówczesnych gwiazd. Jego płynny angielski i niski głos sprawiły, że nadal otrzymywał główne role. Najbardziej znaczącą rolą w erze dźwiękowej była kreacja detektywa Sama Spade’a w pierwszej filmowej adaptacji powieści Dashiella Hammetta „Sokół Maltański” (1931). Chociaż film ten jest obecnie mniej znany niż wersja z 1941 roku z Humphreyem Bogartem, występ Corteza został doceniony za stworzenie pierwszej ikonicznej interpretacji tej postaci. W miarę upływu lat 30. XX wieku i zmieniających się trendów w Hollywood, Cortez zaczął otrzymywać mniej pierwszoplanowych ról amantów. Przekierował swoją karierę i pod koniec dekady, a zwłaszcza w latach 40., z powodzeniem zajął się reżyserią. Stanął za kamerą kilkunastu filmów klasy B dla studiów takich jak Universal Pictures. Po ostatecznym wycofaniu się z branży filmowej pod koniec lat 40., Ricardo Cortez powrócił do swojego pierwotnego zawodu i odniósł duży sukces jako makler giełdowy na Wall Street w firmie Merrill Lynch. Był dwukrotnie żonaty – z aktorką Almą Rubens (aż do jej śmierci w 1931 r.) oraz Margaret Meade. Zmarł na atak serca 28 kwietnia 1977 roku w Nowym Jorku. Został pochowany na cmentarzu Woodlawn Cemetery na Bronksie.