Joe E. Brown

Joseph Evans Brown przyszedł na świat 28 lipca 1891 roku w Holgate w stanie Ohio. Już jako dziesięciolatek dołączył do cyrkowej trupy akrobatycznej Five Astonishing Anslows. Choć w młodości doznał poważnego urazu kręgosłupa, kontuzja ta paradoksalnie pomogła mu wypracować specyficzny, „gumowy” styl poruszania się, który stał się jego znakiem rozpoznawczym. Z zawodu był aktorem komediowym, teatralnym oraz filmowym, który dzięki swojej charakterystycznej, szerokiej szczęce zyskał w Hollywood przydomek „The Mouth”. Pracę zawodową kontynuował w wodewilu i na Broadwayu, zanim w 1928 roku zadebiutowała w filmie „Crooks Can't Win”. Prawdziwy przełom nastąpił w wytwórni Warner Bros., gdzie w połowie lat 30. stał się jednym z pięciu najlepiej zarabiających aktorów świata. Do jego najważniejszych osiągnięć należy trylogia filmów o baseballu: „Fireman, Save My Child” (1932), „Elmer, the Great” (1933) oraz „Alibi Ike” (1935). Wystąpił również w ekranizacji szekspirowskiego „Snu nocy letniej” (1935) oraz musicalu „Statek komediantów” (1951). Nieśmiertelność zapewniła mu rola milionera Osgooda Fieldinga III w komedii „Pół żartem, pół serio” (1959). To właśnie on wypowiedział legendarną kwestię „Nobody’s perfect”, która pierwotnie miała być jedynie tymczasowym uzupełnieniem scenariusza. Jego pożegnaniem z kinem był występ w filmie „Ten szalony, szalony świat” (1963). W życiu prywatnym od 1915 roku był żonaty z Kathryn Frances McGraw. Ich niezwykle zgodne małżeństwo trwało 58 lat. Para miała dwoje biologicznych synów, Donalda i Joe L. Browna, oraz dwie adoptowane córki, Mary Elizabeth i Kathryn Frances. Wielką tragedią była śmierć syna Donalda w katastrofie lotniczej podczas służby wojskowej w 1942 roku. Wydarzenie to wpędziło aktora w głęboką depresję, z której wyszedł, poświęcając się całkowicie rozrywce dla żołnierzy. Prywatnie Brown był fanatykiem baseballu i współwłaścicielem drużyny Pittsburgh Pirates, w której jego syn Joe pełnił później funkcję dyrektora generalnego. Za swoją bezinteresowną służbę na frontach II wojny światowej otrzymał Bronze Star Medal, będąc jednym z niewielu cywilów z tym odznaczeniem. Już w 1939 roku Akademia Filmowa uhonorowała go nagrodą specjalną za wybitną działalność filantropijną na rzecz dzieci. Joe E. Brown zmarł 6 lipca 1973 roku w swoim domu w Brentwood w Kalifornii. Przyczyną zgonu była arterioskleroza oraz komplikacje po przebytym zawale serca. Aktor odszedł w wieku 81 lat. Został pochowany na cmentarzu Forest Lawn Memorial Park w Glendale, w sekcji „Eventide”, niedaleko innych wielkich komików tamtej ery. Aktor słynął z niesamowitej ekspresji i atletycznej sprawności, mierząc około 171 cm wzrostu. Podczas II wojny światowej odwiedził więcej baz wojskowych niż jakakolwiek inna gwiazda, z wyjątkiem Boba Hope'a, podróżując na własny koszt tysiące kilometrów do najdalszych zakątków Pacyfiku i Europy. Był również mistrzem bowlingu, zapalonym golfistą i gwiazdą własnego programu radiowego. Jego wizerunek wiecznie uśmiechniętego optymisty o wielkich ustach stał się ikoną amerykańskiej rozrywki, a on sam pozostaje jednym z najbardziej szanowanych i lubianych ludzi w historii Hollywood, łączącym wielki talent z ogromnym sercem.