James Howard Dunn urodził się 2 listopada 1901 roku w Nowym Jorku w stanie Nowy Jork w USA. Był synem Ralpha H. Dunna, maklera giełdowego, oraz Jessie Archer Dunn z domu McLaughlin. Ukończył St. John’s College w Nowym Jorku, gdzie studiował prawo, jednak nie podjął pracy w zawodzie i zdecydował się na karierę aktorską. Zaczynał na scenie teatralnej, a na początku lat trzydziestych trafił do filmu, szybko zdobywając popularność jako ekranowy bohater o ciepłym, bezpośrednim wizerunku. Przełom w jego karierze nastąpił w 1934 roku, gdy wystąpił u boku Shirley Temple w filmach „Stand Up and Cheer!”, „Baby Take a Bow” oraz „Bright Eyes”. Duet ten okazał się jednym z największych sukcesów kasowych studia Fox, a Dunn został zapamiętany jako archetyp serdecznego, oddanego ojca. W połowie lat trzydziestych należał do grona rozpoznawalnych gwiazd, jednak jego karierę zahamowały problemy z alkoholizmem, które sprawiły, że stał się w Hollywood aktorem trudnym do zatrudnienia. W kolejnych latach występował głównie w produkcjach niskobudżetowych. Spektakularny powrót przyniosła mu rola Johnny’ego Nolana w filmie „A Tree Grows in Brooklyn” (1945). Kreacja ojca-alkoholika przyniosła mu Oscara dla najlepszego aktora drugoplanowego i była odbierana jako niezwykle autentyczna. Po tym sukcesie kontynuował pracę w kinie, a także stał się jednym z pierwszych uznanych aktorów filmowych, którzy aktywnie zaangażowali się w rozwijające się medium telewizji. W latach 1954–1956 grał jedną z głównych ról w sitcomie „It’s a Great Life”, utrzymując stałą obecność na małym ekranie. W życiu prywatnym był trzykrotnie żonaty. W 1922 roku poślubił Ednę Rush; małżeństwo zakończyło się rozwodem. W 1937 roku jego drugą żoną została aktorka Gertrude Warner, jednak związek ten trwał krótko i zakończył się rozwodem w 1938 roku. W 1945 roku ożenił się z Edną Rice, która pozostała jego żoną aż do jego śmierci. James Dunn zmarł 3 września 1967 roku w Santa Monica w Kalifornii w USA w wyniku powikłań po operacji związanej z pęknięciem jelita cienkiego. Został pochowany na Forest Lawn Memorial Park w Glendale w Kalifornii. W 1960 roku otrzymał gwiazdę w Hollywood Walk of Fame. Był jednym z nielicznych aktorów klasycznego Hollywood, których kariera obejmowała okres wielkiej popularności, dramatycznego upadku i nagrodzonego Oscarem powrotu. Jego wizerunek ekranowego ojca z lat trzydziestych oraz późniejsza dojrzała kreacja w „A Tree Grows in Brooklyn” zapewniły mu trwałe miejsce w historii amerykańskiego kina.