Ewa Kasprzyk

Aktorka teatralna, telewizyjna i filmowa. Urodziła się w Stargardzie Szczecińskim. W 1983 roku ukończyła PWST w Krakowie. Niedługo po ukończeniu szkoły aktorskiej dołączyła do zespołu gdańskiego Teatru Wybrzeże, w którym występowała przez kolejnych szesnaście lat, do 2000 roku. W tym czasie zagrała w przedstawieniach m.in. Kazimierza Kutza ("Batałajkin i spółka"), Stanisława Różewicza ("Sztukmistrz z Lublina" według Singera) i Mikołaja Grabowskiego ("Stąd do Ameryki"), a także Krzysztofa Babickiego i Barbary Sass. Do największych osiągnięć aktorki z tego okresu zalicza się główne role w Antioniuszu i Kleopatrze Szekspira (Kleopatra), Tutam Shaeffera (Ona), Trzech siostrach Czechowa (Olga) i "Dwojgu na huśtawce" Gibsona (Ona). W 2000 roku przeniosła się do warszawskiego Teatru Kwadrat, słynącego z repertuaru komediowego i farsowego. Równocześnie występuje w odważnych monodramach. Krytyka wysoko oceniła jej tytułową rolę w Patty Diphusa, teatralnej adaptacji jednego z opowiadań Pedro Almodovara. W przedstawieniu, prezentowanym m.in. na scenie Teatru Polonia i w warszawskim klubie Le Madame, wcieliła się w postać światowej gwiazdy porno. W 2006 roku zagrała Marilyn Monroe w Marilyn i papież. Listy między piekłem a niebem. W 1985 roku, w wieku dwudziestu ośmiu lat, rolą zaradnej Kwiryny w "Dziewczętach z Nowolipek" Barbary Sass, zadebiutowała w filmie. Niedługo potem możliwości aktorki na różne sposoby wykorzystał Roman Załuski. W dramacie "Głód serca" (1986) Kasprzyk wcieliła się w postać nieufnej matki, samotnie wychowującej syna. Jeszcze inaczej zaprezentowała się w jego komediach - w "Koglu-Moglu" (1988) była histeryczną Wolańską, a w "Komedii małżeńskiej" (1993) Marią, kurą domową, która decyduje się na porzucenie rodziny i rozpoczęcie samodzielnej kariery w Warszawie. W latach 90. ograniczyła występy w filmie, skupiając się na pracy teatralnej. W tym czasie zagrała jedynie kilka drugoplanowych ról, m.in. w serialu "Radio Romans". W 1998 roku znalazła się w obsadzie telenoweli "Złotopolscy", która wkrótce zyskała olbrzymią popularność wśród masowej widowni. Jej Ilona Clark-Kowalska - zdecydowana, silna, pewna siebie, nowoczesna, dojrzała kobieta - była zapowiedzią nowego typu postaci, które następnie powtórzyła w "Karierze Nikosia Dyzmy" (2002) i "Warszawie" (2003) oraz produkcjach telewizyjnych: "Magdzie M." i "Codziennej 2 m. 3." Na nieco innym biegunie znajdują się jej role w skromnych, ambitnych filmach, najczęściej u młodych debiutantów. W komedii lirycznej "Cudownie ocalony" (2004) z dużą dozą autoironii zagrała starą prostytutkę-oszustkę Lolę Katafalk, pojawiła się również u Marcina Wrony w "Człowieku magnesie" (2001). Do najważniejszych aktorskich dokonań Kasprzyk należy rola niezrównoważonej, egzaltowanej, rozczarowanej gwiazdy, zafascynowanej Violettą Villas, która swoje niespełnione ambicje artystyczne próbuje zrekompensować posyłając córkę na konkursy i przesłuchania, w "Bellissimie" (2000) Artura Urbańskiego. Kreacja spotkała się z dobrymi recenzjami krytyków oraz uznaniem jurorów XXVI FPFF w Gdyni, którzy przyznali jej nagrodę dla najlepszej aktorki (ex-aequo z Kingą Preis). Ma córkę Małgorzatę.