Jack Haley przyszedł na świat 10 sierpnia 1898 roku w Bostonie w stanie Massachusetts jako John Joseph Haley Jr. Dorastał w rodzinie o irlandzkich korzeniach; jego ojciec, nawigator statków, zginął w katastrofie morskiej, gdy syn był jeszcze dzieckiem. Swoją drogę artystyczną rozpoczął od występów w wodewilu, gdzie szlifował talent komediowy, taneczny i wokalny. Dzięki chłopięcej aparycji oraz nienagannemu wyczuciu rytmu stał się cenionym wykonawcą w rewiach Broadwayu. Choć w 1927 roku pojawił się w krótkometrażowym filmie niemym, za jego oficjalny pełnometrażowy debiut w kinie dźwiękowym uznaje się rok 1930 i film „Follow Thru”. W latach 30. XX wieku przeniósł się do Hollywood, podpisując kontrakty z 20th Century Fox oraz MGM. Status gwiazdy przyniosły mu role w takich produkcjach jak „Sitting Pretty” (1933) czy „Poor Little Rich Girl” (1936). Absolutnym przełomem była kreacja Blaszanego Drwala (Tin Man) oraz Hickory'ego w kultowym musicalu fantasy „The Wizard of Oz” (1939). Jack Haley otrzymał tę rolę, zastępując Buddy'ego Ebsena, który doznał niemal śmiertelnego zatrucia pyłem aluminiowym. Studio MGM zataiło przed Haleyem prawdziwy powód odejścia poprzednika, informując go jedynie o ogólnych problemach zdrowotnych Ebsena. Aby nadać postaci unikalny charakter, aktor mówił w filmie specyficznym, wysokim i miękkim głosem, co kontrastowało z jego naturalnym, bostońskim barytonem. Praca na planie była fizycznym wyzwaniem; sztywny kostium uniemożliwiał siadanie, przez co aktor podczas przerw musiał opierać się o specjalną deskę. W życiu prywatnym aktor był znany ze stabilności i głębokiej wiary katolickiej. W 1921 roku poślubił Florence McFadden, z którą przeżył w zgodnym małżeństwie pięćdziesiąt osiem lat. Ich syn, Jack Haley Jr., został wpływowym producentem filmowym i reżyserem, a jego małżeństwo z Lizą Minnelli w symboliczny sposób połączyło rodziny gwiazd „The Wizard of Oz”. Za swoją postawę moralną i działalność charytatywną Jack Haley został w 1972 roku odznaczony przez papieża Pawła VI Orderem Rycerskim Świętego Grzegorza Wielkiego. Po wycofaniu się z aktorstwa pod koniec lat 40. z sukcesem zajął się rynkiem nieruchomości, stając się jednym z najzamożniejszych emerytowanych artystów w branży. Pod koniec życia pojawił się w dokumentalnym hicie swojego syna „That's Entertainment!” (1974). Jack Haley zmarł 6 czerwca 1979 roku w Los Angeles w wieku 80 lat z powodu nagłego ataku serca. Został pochowany na cmentarzu Holy Cross w Culver City. Pozostawił po sobie dorobek obejmujący kilkadziesiąt ról filmowych, będąc zapamiętanym jako wybitny profesjonalista o ogromnej kulturze osobistej. Choć dla świata na zawsze pozostał postacią poszukującą serca, w rzeczywistości był jednym z najbardziej szanowanych i serdecznych ludzi złotej ery Hollywood.