Gerald Duffy urodził się 13 kwietnia 1896 roku w Nowym Jorku w Stanach Zjednoczonych jako Gerald Chauvet Duffy. Był amerykańskim scenarzystą filmowym epoki kina niemego, dziennikarzem oraz autorem opowiadań. Już od młodych lat wykazywał ponadprzeciętny talent literacki, który bardzo szybko zapewnił mu miejsce w świecie amerykańskiej prasy i literatury popularnej. Duffy związał się z magazynem „Redbook”, jednym z najważniejszych czasopism literackich pierwszych dekad XX wieku, gdzie pełnił funkcję redaktora i publikował liczne opowiadania. Był jednym z najbardziej płodnych autorów swojej epoki – w wieku zaledwie 23 lat miał na koncie ponad 200 tekstów, co stanowiło wynik niezwykły nawet jak na realia dynamicznego rynku wydawniczego tamtego okresu. Jego twórczość charakteryzowała się dużą sprawnością narracyjną, lekkością stylu oraz umiejętnością szybkiego budowania wyrazistych sytuacji fabularnych. Popularność jego opowiadań była na tyle duża, że wiele z nich zostało zekranizowanych jeszcze zanim na stałe związał się z przemysłem filmowym, co dodatkowo wzmocniło jego pozycję jako autora. Naturalnym krokiem w jego karierze było przejście do Hollywood, gdzie został zatrudniony przez wytwórnię First National Studios. Od 1919 roku pisał scenariusze do licznych produkcji kina niemego, szybko zdobywając reputację jednego z najbardziej wydajnych i niezawodnych scenarzystów pracujących w systemie studyjnym. Jego doświadczenie literackie przekładało się na umiejętność tworzenia zwięzłych, sugestywnych narracji, które doskonale funkcjonowały w formie filmowej. Warto również odnotować, że jego brat, Jack Duffy, był popularnym aktorem komediowym, co pokazuje, że działalność artystyczna była obecna w rodzinie i sprzyjała jego zawodowemu rozwojowi. Najważniejszym osiągnięciem Duffy’ego była praca przy filmie „Prywatne życie Heleny Trojańskiej” („The Private Life of Helen of Troy”, 1927) w reżyserii Alexandra Kordy. Produkcja ta nie była klasycznym widowiskiem historycznym, lecz satyryczną komedią, która przedstawiała znaną postać Heleny w kontekście współczesnych realiów lat 20. XX wieku. W tego typu filmie szczególną rolę odgrywały napisy planszowe, które nie tylko przekazywały dialogi, ale również budowały warstwę humorystyczną i ironiczny ton opowieści. To właśnie dzięki inteligentnym, dowcipnym i precyzyjnym tekstom Duffy’ego film zyskał swój charakter, a jego praca została doceniona przez środowisko filmowe. W 1929 roku, podczas pierwszej ceremonii wręczenia Nagród Akademii, został pośmiertnie nominowany w kategorii Writing (Title Writing) za napisy do tego filmu. Był jedyną osobą nominowaną pośmiertnie podczas tej historycznej edycji nagród, co nadaje tej nominacji szczególny wymiar. Rywalizował wówczas z Josephem Farnhamem, który zdobył statuetkę, oraz George’em Marionem Jr., co dodatkowo pokazuje, że znalazł się w gronie najwybitniejszych twórców tej specjalistycznej dziedziny kina niemego. Kariera Duffy’ego została przerwana nagle i w dramatycznych okolicznościach. Zmarł 25 czerwca 1928 roku w Los Angeles w stanie Kalifornia w wieku 32 lat. Do śmierci doszło w studiu First National podczas pracy – zasłabł w trakcie dyktowania scenariusza swojej sekretarce. Przyczyną zgonu była choroba serca, najprawdopodobniej wada wrodzona, która uległa zaostrzeniu wskutek ogromnego tempa pracy i intensywnego trybu życia, jakie narzucał ówczesny system produkcyjny Hollywood. Choć jego życie i kariera były krótkie, Gerald Duffy pozostaje jedną z najbardziej charakterystycznych postaci zaplecza twórczego kina niemego. Jego dorobek, obejmujący setki opowiadań oraz liczne scenariusze i napisy filmowe, świadczy o niezwykłej produktywności i zdolności adaptacji do wymagań rozwijającego się przemysłu filmowego. Jako jeden z wyróżnionych twórców pierwszej ceremonii Oscarów zapisał się w historii kina jako przedstawiciel zawodu, który wraz z nadejściem dźwięku niemal całkowicie zanikł, a jego prace pozostają świadectwem znaczenia słowa w wizualnym świecie kina niemego.