Louise Beavers, urodzona 8 marca 1902 roku w Cincinnati w stanie Ohio w USA, była amerykańską aktorką filmową i teatralną. Była córką Erneya i Monroe Beavers. Gdy miała 11 lat, jej rodzina przeprowadziła się do Pasadeny w Kalifornii, gdzie ukończyła Pasadena High School w 1920 roku. Wczesne doświadczenie w przemyśle filmowym zdobywała jako garderobiana gwiazdy kina niemego, Leatrice Joy, co dało jej bezpośredni kontakt z Hollywood i umożliwiło rozpoczęcie kariery aktorskiej. Karierę filmową rozpoczęła w latach 20. XX wieku w produkcjach niemych, głównie w rolach drugoplanowych i komediowych, a następnie w kinie dźwiękowym. Przełomową rolą była postać Delilah Johnson w „Imitation of Life” (1934), gdzie Beavers stała się jedną z pierwszych czarnoskórych aktorek, których postacie otrzymały własny, rozbudowany wątek dramatyczny. Jej rola była tak znacząca, że po premierze lobbowano nawet o nominację do Oscara, co w tamtym czasie było bezprecedensowe. W kolejnych latach występowała zarówno w filmach, jak i w telewizji; w 1952 roku przejęła tytułową rolę w popularnym serialu „Beulah”, kontynuując dzieło Hattie McDaniel i Ethel Waters, stając się pionierką czarnoskórych kobiet w telewizji. W życiu prywatnym w 1952 roku poślubiła Leroya Moore’a, projektanta wnętrz. Para nie miała dzieci. Louise Beavers była aktywna zawodowo aż do początku lat 60., zdobywając uznanie za swoje role charakterystyczne i dramatyczne w Hollywood. Zmarła 26 października 1962 roku w Cedars of Lebanon Hospital w Hollywood w stanie Kalifornia w USA, w 10. rocznicę śmierci Hattie McDaniel. Bezpośrednią przyczyną śmierci był atak serca, będący powikłaniem cukrzycy. Została pochowana na cmentarzu Evergreen Cemetery w Los Angeles. Była jedną z najbardziej cenionych aktorek charakterystycznych w historii Hollywood, specjalizującą się w rolach drugoplanowych i etnicznych. Jej kariera obejmowała okres od kina niemego aż po wczesną telewizję, a przełomowa rola w „Imitation of Life” zapewniła jej trwałe miejsce w historii amerykańskiego kina.