Popkultura Elitarna

Jedna bitwa po drugiej — Anderson wykorzystuje gatunkowe schematy, żeby opowiedzieć o Ameryce ery Trumpa, nie pomijając jednocześnie chyba największego tematu współczesnego kina rozrywkowego. przeczytaj recenzję

Mission: Impossible – The Final Reckoning — Jak w soczewce skupia największe bolączki współczesnego kina rozrywkowego, takie jak konieczność połączeń fabularnych z poprzednimi częściami, bezrefleksyjny nostalgizm oraz sentymentalizm. przeczytaj recenzję

Thunderbolts* — Może się spodobać widzom dotychczas kręcącym nosem na widowiska Marvela. I wbrew pozorom nie jest kopią "Legionu samobójców", mimo podobnej grupy postaci. przeczytaj recenzję

Kapitan Ameryka: Nowy wspaniały świat — Znajdzie swoją niszę wśród kinomanów narzekających na przepakowane i zbyt długie współczesne blockbustery oraz na śmieszkowanie Marvela. przeczytaj recenzję

Kraven Łowca — To chyba faktycznie ostatnie łowy Kravena, ale kinowo też pierwsze. To też kolejny dowód, że nie wystarczy nakleić łatki Marvela, żeby odnieść sukces. przeczytaj recenzję

Grzeczni chłopcy — Dzięki wspaniałemu tercetowi młodych aktorów, wystrzeliwanym z prędkością karabinka paintballowego gagom oraz mądremu życiowemu przesłaniu "Grzeczni chłopcy" są świetną niezobowiązującą rozrywką na koniec tego upalnego lata. przeczytaj recenzję

Szpieg, który mnie rzucił — Intryga jest przewidywalna i opiera się na standardowym motywie McGuffina, ale "Szpieg, który mnie rzucił" zapewnia jednak blisko dwie godzinny relaksującej i bezbolesnej rozrywki, a to już całkiem dużo. przeczytaj recenzję