Mocne Punkty

„Liliom” Molnára, bo o tym utworze scenicznym mowa, cieszył się dość dużą popularnością, choć niekoniecznie w ojczyźnie pisarza. Adaptowano go kilkakrotnie, i to nie tylko na potrzeby kina. przeczytaj recenzję

„Śmiech” (reż. Harry d’Abbadie d’Arrast, 1930) to wyrafinowana komedia, w której nie brakuje dużo bardziej posępnych tonów. przeczytaj recenzję

Barrymore jest wspaniały, gdy pogrąża się w szaleństwie, którego nie należy tu wiązać z nienawiścią, a jakąś przedziwną kastracją. przeczytaj recenzję

Fabuła tego filmu, jak i większości dzieł z Marxami, nie ma najmniejszego znaczenia; jest zwyczajnie pretekstowa. przeczytaj recenzję

Na pierwszy plan wysuwa się tu inteligentne, empatyczne i niedeprecjonujące podejście reżysera do bohaterów oraz ich problemów. Kiedy tylko Grace pojawia się na ekranie, od razu wiadomo, że coś z nią jest nie tak: apatyczna i zdystansowana, a zarazem onieśmielająca dziewczyna to kulejący bałagan. przeczytaj recenzję

Tytuł tego dokumentu nie kłamie: „Komedia romantyczna” (2019) w reżyserii Elizabeth Sankey rzeczywiście jest komedią romantyczną, słodko-gorzką relacją i opowieścią o miłości do kina. przeczytaj recenzję

Choć u De Emmony’ego wygląda zgoła inaczej, trochę jak wygenerowany cyfrowo E.T. z nadwagą, to umiejętności ma jak najbardziej te same (już zresztą w ekranizacji „Pięciorga dzieci i Czegoś” z 2004 roku, autorstwa Johna Stephensona, oblicze Piaskoludka odbiegało od tego opisu). przeczytaj recenzję

„Fale” to film przede wszystkim o rodzicielstwie oraz o tym, jak matki i ojcowie, wychowując dzieci w jedyny słuszny ich zdaniem sposób, zawsze dla dobra latorośli, gwarantują im cierpienie, niszczą młodość, wpędzają w stany lękowe i depresyjne. przeczytaj recenzję

Biograficzny „Capone” (2020) koncentruje się na ostatnim roku życia słynnego gangstera, niegdyś postrachu całej Ameryki, odpowiedzialnego za tak zwaną Masakrę w Dniu Świętego Walentego. przeczytaj recenzję

Film „Do gwiazd” to pierwszy utwór Stephens, autorki „Gołębi pocztowych” (2010) oraz „Zejścia na ląd” (2014), do którego to nie ona napisała scenariusz. Na tym polu zastąpiła ją debiutująca Shannon Bradley-Colleary, co momentami daje się niestety we znaki. przeczytaj recenzję