Pełna Sala

„Królowa kier” to jeden z tych filmów, których przewrotność wywołuje w widzu falę sprzecznych odczuć. przeczytaj recenzję

Dzieło Sarah Harding i Jennifer Perrott to na pewno nie produkcja z dużym budżetem, ani nawet z dużą oglądalnością, ale jest to mimo wszystko kawał porządnie wykonanej pracy. przeczytaj recenzję

„Rocketman” nie tylko osiąga wyższy poziom psychologicznej wiarygodności, ale też jest lepszy faktograficznie od faktograficznego biopicu o frontmanie Queen. przeczytaj recenzję

Żal Krzysztofa Pieczyńskiego, który niewątpliwie wierzył w ten projekt i przed kamerą pokazuje pełnię zaangażowania, ale cóż z tego, jeśli twórcy każą mu głównie referować drętwe deklaratywne dialogi. przeczytaj recenzję

Poruszane w niemieckim dziele uniwersalne problemy wolności słowa i przekonań wydają się równie aktualne w 1956 roku, jak i teraz. przeczytaj recenzję

Scenariusz to najgorszy element tej produkcji. O zgrozo, obok setek ogranych klisz, postanowiono wrzucić jeszcze kilka absurdalnych zwrotów fabularnych. przeczytaj recenzję

W „Kto zabił sekretarza generalnego ONZ?” Mads Brügger sięga po wielką tajemnicę XX wieku. Jak dodaje na spotkaniu po filmie, pamięta o niej tylko starsze pokolenie i to raczej tylko w Skandynawii. przeczytaj recenzję

Możliwe, że się mylę, ale seans „I młodzi pozostaną” to tak sugestywne doznanie, że żaden dokument o Wielkiej Wojnie nie zrobi już na mnie podobnego wrażenia. przeczytaj recenzję

Współczesny Fitzcarraldo pokazał nam zarówno prawdziwą siłę woli w świecie, gdzie pieniądze nie mają takiej wartości jak na Zachodzie, jak i triumf muzyki wykraczającej poza językowe bariery. przeczytaj recenzję

Nieprzypadkowo przewodnikiem po Londynie sprzed półwiecza jest Michael Caine – ikona stylu i ucieleśnienie zjawiska British cool, wręcz fenomen kulturowy i chodzące dobro narodowe Wielkiej Brytanii. przeczytaj recenzję