Polityka

Nie patrz w górę — Film mocno na czasie: proekologiczny i głęboko zaangażowany społecznie, bo wyśmiewający patologie demokracji medialnej. przeczytaj recenzję

To była ręka Boga — Poetyckość jest znakiem firmowym Sorrentino, więc także i ten obraz wpisuje się w ramy liryzmu wzbogaconego nutą szaleństwa, groteski i melancholii. przeczytaj recenzję

Psie pazury — Campion nie zajmuje się szerszym tłem. Przygląda się cichej apokalipsie w mikroskali. przeczytaj recenzję

Grzeczni chłopcy — Banalna intryga generuje serię szalonych zdarzeń, mniej lub bardziej śmiesznych gagów podawanych przez reżysera w zawrotnym tempie. przeczytaj recenzję

Czarnobyl — Emocjonalny odbiór całości wzmacnia fakt, że widz od początku wie, co się stało, a bohaterowie nie. przeczytaj recenzję

Znaki — Rażą dziwnie kumpelskie relacje Treli i Ady czy dziwne poprowadzenie sprawy proroka. Ale jest też dużo plusów. Czy to złoży się w sensowną całość, czy skończy się na dobrych zapowiedziach? przeczytaj recenzję

Rojst: Sezon 1 — Serial niewiele ma wspólnego ani z wizytami w Peweksie, ani z komediami Stanisława Barei. Bliżej mu do filmów Smarzowskiego, tytuł oznacza bagno, a i rok akcji jest po Orwellowsku znaczący. przeczytaj recenzję

Dark: Sezon 1 — Produkcja Netflixa jest porównywana do "Stranger Things". Słusznie i niesłusznie, bo podobieństwa są wprawdzie liczne, ale różnice znaczące i to one decydują, że "Dark" obejrzeć warto. przeczytaj recenzję

Ozark — Niby jest tu wszystko, czego potrzeba, by mógł powstać wciągający dramat sensacyjny, ale jednocześnie wszystkiego jest zdecydowanie za dużo, żeby dramat naprawdę wciągał. przeczytaj recenzję

Ostatnie piętro — To mógł być jeden z najbardziej odważnych, bolesnych, niepokornych i prowokacyjnych filmów tego sezonu. przeczytaj recenzję