Słodkie życie 1960

La dolce vita

Wieczne Miasto nie zmienia się mimo upływu wieków: wciąż istnieje w nim grupa ludzi żyjąca poza społeczeństwem, dla której liczy się tylko zabawa, rozgłos i seks. Pieniądze nie są ważne, ponieważ nie stanowią dla niej problemu. W tym środowisku Rzymskiej bohemy Marcello Rubini, dziennikarz jednego z brukowców i niespełniony… zobacz więcej

Reżyseria
Scenariusz
Aktorzy
, ,

Zdjęcia Zobacz wszystkie 95 zdjęć

Obsada Zobacz pełną obsadę

Marcello Mastroianni
jako Marcello Rubini
Anita Ekberg
jako Silvia
Anouk Aimée
jako Maddalena
Yvonne Furneaux
jako Emma
Magali Noël
jako Fanny
Alain Cuny
jako Steiner
Annibale Ninchi
jako Ojciec Marcella
Walter Santesso
jako Fotoreporter Paparazzo
Lex Barker
jako Robert, mąż Sylvii
Jacques Sernas
jako Idol z medalionem
Nadia Gray
jako Nadia

Fabuła

Wieczne Miasto nie zmienia się mimo upływu wieków: wciąż istnieje w nim grupa ludzi żyjąca poza społeczeństwem, dla której liczy się tylko zabawa, rozgłos i seks. Pieniądze nie są ważne, ponieważ nie stanowią dla niej problemu. W tym środowisku Rzymskiej bohemy Marcello Rubini, dziennikarz jednego z brukowców i niespełniony pisarz, czuje się jak ryba w wodzie. Opisując ekscesy i skandale z udziałem gwiazd, sam nie unika podobnego życia. Nie jest w stanie dochować wierności narzeczonej, ani tym bardziej odwzajemnić jej uczucia. Targany wciąż nowymi zachciankami: raz próbuje zdobyć amerykańską aktorkę, następnym wierzy w miłość do jednej z kochanek, czy też jest biernym obserwatorem sfingowanego objawienia Matki Boskiej. Takie "słodkie życie" prowadzi go do stopniowego oddalania się od prawdziwego życia - kontakty z ojcem, lub z coraz rzadziej widywanym przyjacielem są tego doskonałym przykładem. Czudi

Gatunek
Dramat
Słowa kluczowe
helikopter, włochy, morderstwo, policja zobacz więcej

Zobacz także

Szczegóły

Premiera
1960-02-03 (świat)
Wytwórnia
Riama Film
Gray-Film (koprodukcja)
Pathé Consortium Cinéma (koprodukcja)
Kraj produkcji
Francja, Włochy
Inne tytuły
La douceur de vivre (Francja)
The Sweet Life (USA)
Czas trwania
180 minut

Wiadomości zobacz wszystkie 1 wiadomość

Recenzje

Nie mamy jeszcze recenzji do tego filmu, bądź pierwszy i napisz recenzję

Czy wiesz, że?

Ciekawostka

Dość często używane dziś słowo "paparazzi", określające żądnych sensacji natrętnych fotoreporterów, wywodzi się z tego filmu. Paparazzo to imię jednej z postaci - przyjaciela głównego bohatera - Marcella, a paparazzi jest liczbą mnogą od Paparazzo. zobacz więcej

Wpadka

Dźwięk tryskającej z Fontanny di Trevi wody wycisza się w nieodpowiednich momentach, nie tylko wówczas, kiedy kamera pokazuje ogólne plany. zobacz więcej

Komentarze 2

Avatar square 200x200

Czudi 2008-02-28 9

Sam nie wiem – W pamięci utkwiła mi scena, gdy Steiner gra na organach, dając chyba sygnał -jeden z wielu zresztą – przyjacielowi, że ma dość swojego życia. Piękna jest również ostatnia sekwencja w której dziewczyna woła Marcello, ale on nie słyszy. Jej (to chyba dziewczyna z knajpy) się udało wrócić do swego życia, do tego o czym marzyła, a on mimo że mówił o skończeniu książki, wciąż tylko błaznuje z grupą snobów dawno nie będąc już sobą.
Mimo tych kilku scen film dłużył się bardzo – obejrzałem go w dwóch podejściach.
Obejrzeć warto, ale trzeba mieć odpowiedni dzień;)

Mis_Koralgol Czudi 2014-08-14 7

Zgadzam się – właśnie go skończyłem, po 1 w nocy i ciężko było. Dłuży się niemiłosiernie.

O ile życie Marcela było ciekawe, o tyle zdaje mi się że film mógł mieć 1h mniej. Kwestia przyjaciela dla mnie była wielkim zaskoczeniem. Faktycznie że na organkach wygrywał … nie zbyt radosny kawałek, ale dobrze znany. Odgłosy burzy jakie nagrywał też były dość złowrogie, chociaż były też ćwierkające ptaki. Po śmierci jego słowa nagrane nabierały "głębi" – to nie było tylko takie głupie gadanie – rzeczywiście czuł się takie malutki.

Muszę powiedzieć, że zadziałała, jak ja to nazywał "klątwa dobrego polecenia" – spodziewałem się po filmie za dużo, bo to w sumie klasyka kina. Film nie trafił do mnie niestety. Zmęczył mnie.

Współtworzą