Filmowanie trwało sześć tygodni na pokładzie prawdziwego statku wycieczkowego. Wszystko działo się pomiędzy zespołem z filmu i pasażerami, w sumie prawie cztery tysiące ludzi, którzy musieli żyć w ciasnych kabinach. Do tego ta piękna sceneria nie jest bez ograniczeń: obowiązywał zakaz fotografowania osi, a poza tym była to ciężka praca stabilizacyjna w postprodukcji bez polegania na postsynchronizacji, gdyż wymuszone wszystko było przez wiatr i mewy!
Jednym z głównych wyzwań było opustoszyć Paryż, aby całkowicie nie było widać jego mieszkańców. Za każdym razem aktorzy mieli bardzo mało czasu na grę, ponieważ regularnie blokowano i odblokowywano zamknięte ulice. Sceny były kręcone na Polach Elizejskich wczesnym rankiem w ciągu pięciu godzin razem z Placem de la Concorde. Było około dwustu blokerów, których zadaniem było zarówno zatrzymanie ruchu pieszego, jak i kołowego, a także uniemożliwienie ludziom wychodzenia z domu. Blokerzy byli więc umieszczeni przy każdych drzwiach domów i na każdym rogu ulicy. Wszystko było zablokowane na czas około dwudziestu minut, więc ekipa musiała z kamerami przejść bardzo szybko, aby nakręcić sceny.
Olivier Panchot chciał stworzyć scenę z charakterem o niesamowitych wrażeniach, dlatego ukazana jest „do góry nogami”. Kaori Ito, choreograf filmu, ustawiał każdy z ruchów obu aktorek, a sceny zostały odwrócone w postprodukcji.
Na końcu odcinka, kiedy zespół The Cool Cats „gra” „More Than a Feeling”, widać z ruchu warg, że Turk myli linijkę tekstu. Poprawnie brzmi ona: „I BEGIN dreaming”, a brzmi tutaj jako: „I MAY BE dreaming”.