Powieści „Doktor Murek zredukowany” oraz „Drugie życie doktora Murka”, które posłużyły jako pierwowzór filmu, powstały w roku 1936.

Powieść „Wrzos”, pierwowzór filmu, wydano po raz pierwszy w roku 1903.

Powieść obyczajowa „Strachy”, pierwowzór filmu, wydano po raz pierwszy w 1938 roku. To powieść z kluczem, podejmująca tematykę środowiskową.

Powieść „Profesor Wilczur”, pierwowzór filmu, wydana została po raz pierwszy w roku 1939 jako druga część utworu „Znachor”. Obie książki przeniesiono na ekran.

„Paweł i Gaweł” – wierszowana humorystyczna bajka Fredry – stała się kanwą historii przedstawionej w filmie. Fabuła filmu znacznie różni się od literackiej inspiracji.

Powieść „Ostatnia brygada” pierwotnie, w 1930 roku, drukowana była w odcinkach w prasie. W 1932 wydano ją w formie książkowej.

W filmie wykorzystano piosenki ze słowami napisanymi przez Władysława Broniewskiego.

Powieść „Granica”, pierwowzór filmu, została po raz pierwszy wydana w roku 1935. Zofia Nałkowska otrzymała za nią Państwową Nagrodę Literacką.

Powieść „Gehenna”, pierwowzór filmu, powstała w roku 1914.

Powieść „Florian z Wielkiej Hłuszy”, pierwowzór filmu, powstała w 1929 roku.

„Znachor” powstał w roku 1937 jako scenariusz filmowy. Kiedy go nie przyjęto, Tadeusz Dołęga-Mostowicz przerobił go na powieść, którą następnie zekranizowano.

Powieść „Ordynat Michorowski” jest kontynuacją utworu „Trędowata”. Powstała w roku 1910.

Powieść „Dziewczęta z Nowolipek”, pierwowzór filmu, została po raz pierwszy wydana w roku 1935.

Sztuka „Dybuk, czyli Na pograniczu dwóch światów”, pierwowzór filmu, powstała w roku 1914. Została napisana w języku rosyjskim. Sam autor przetłumaczył ją na jidysz („Cwiszn cwej weltn”) i nazywał legendą dramatyczną.

Na początku filmu bohaterowie wspominają o porażce CIA ze szpiegiem o nazwisku Popow. Mówią o Piotrze Siemionowiczu Popowie, sowieckim wywiadowcy wojskowym (GRU), który działał z CIA podczas II wojny światowej, a później został podwójnym agentem podczas stacjonowania w Wiedniu. Popow dostarczył cennych informacji kontrwywiadowczych, ostrzegając CIA o sowieckiej infiltracji projektu samolotu szpiegowskiego U-2. Ostatecznie władze sowieckie podejrzewały go i zwolniły z GRU w 1958 roku, aresztując w 1959 roku. Został stracony w styczniu 1960 roku.