Ostatnia polska komedia przedwojenna, zrealizowana latem 1939 roku. Niemieckie władze dopuściły ją na ekrany dopiero dwa lata później, tuż przed świętami Bożego Narodzenia – 23 grudnia 1941 roku.

Po wojnie film pokazano pierwszy raz szerokiej publiczności w kinie "Oświatowy” w Łodzi 12 sierpnia 1946 roku.

Film poddano restauracji cyfrowej w ramach projektu: Konserwacja i digitalizacja przedwojennych filmów fabularnych w Filmotece Narodowej w Warszawie” współfinansowanego ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach XI Priorytetu „Kultura i dziedzictwo kulturowe” Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko.

Większość zdjęć do filmu nakręcono w Warszawie w ówczesnym hotelu "Bristol" przy Krakowskim Przedmieściu.

Taśma filmowa mierzyła 3370 metrów.

Taśma filmowa mierzyła 2582 metry.

Wyświetlenie filmu w jednym z kin spowodowało małą panikę, gdyż został on pokazany przez przypadek zamiast planowanego W głowie się nie mieści.

W piwnicy rodzinnego domu Elise (Lin Shaye) wisi kombinezon ochronny oraz maska przeciwgazowa. Takiej samej maski używa później Elise w filmie Naznaczony do kontaktowania się ze zmarłymi.

Film uważany jest za zaginiony.

Film uważany jest za zaginiony.

Zdjęcia do filmu rozpoczęto 27 lutego 2006 roku.

Film uważany jest za zaginiony.

Jest to pierwszy film zrealizowany w Czechosłowacji.

Taśma filmowa mierzyła 2803 metry.

Film uważany jest za zaginiony.