Gabriel Krawczyk

Kler — Wojtek Smarzowski wstaje z kolan, bierze do rąk kamerę i grzmoci nią kościelnych hierarchów – a z nimi i samych widzów. przeczytaj recenzję

Maudie — W biografii ludowej artystki Maudie Lewis zakochani porównują się do pary niedopasowanych skarpetek. A my im wierzymy. przeczytaj recenzję

Trzynaście powodów: Sezon 1 — Trudno mówić o samobójstwie, jeszcze trudniej snuć wokół niego fabułę. Gdzie kończy się empatia, a zaczyna instrumentalne traktowanie ofiar"? Krytycznie o serialu Netflixa. przeczytaj recenzję

The DUFF [#ta brzydka i gruba] — Na ironię zakrawa fakt, że traktującym o nastolatkach i do nich adresowanym filmem rządzi młodzieńcza niekonsekwencja i emocjonalna bezmyślność jego bohaterów. przeczytaj recenzję

Anioł śmierci — To opowieść zrodzona z nostalgii – niegrzesząca oryginalnością, lecz stylowa jak na horror około-gotycki przystało. przeczytaj recenzję

Hobbit: Bitwa Pięciu Armii — W „Bitwie Pięciu Armii” karuzela wrażeń potrafi zawrócić w głowie. Ci widzowie, którzy nie zdążą wskoczyć do dawno rozpędzonej huśtawki, nie mają tu czego szukać. przeczytaj recenzję

John Wick — Standardowość historii wynagrodzona zostaje zaskakująco bogatą, uwolnioną od zwyczajowego szatkowania przez montażystów choreografią walk. przeczytaj recenzję

Igrzyska śmierci: Kosogłos. Część 1 — „Igrzyska śmierci. Kosogłos. Część 1” noszą znamiona typowego wstępu do wielkiego finału: tymczasowo powściągają wybuchowe tendencje, jednocześnie mocno zaostrzając apetyt na więcej. przeczytaj recenzję

Rogi — „Rogi” to krnąbrne dziecko postmodernizmu – filmowy odpowiednik grochu z kapustą i tutti frutti podanych na jednym talerzu. przeczytaj recenzję

Furia — Tak jak amerykańscy klasycy, Ayer wkomponowuje faktyczne wydarzenia w udramatyzowaną, eskapistyczną dynamikę ruchomych obrazów. przeczytaj recenzję