Adam Lewandowski

Nie patrz w górę — Pewnie niektórzy powiedzą, że to trwający zdecydowanie zbyt długo skecz SNL, który nie wnika głębiej w problemy trawiące współczesność. Ja jednak bawiłem się dobrze. przeczytaj recenzję

Zemsta rewolwerowca — Współczesny western w komiksowym wydaniu. Sprawdza się bardzo dobrze jako rozrywka, gorzej jako emocjonalna opowieść o zaklętym kręgu przemocy. przeczytaj recenzję

Ostatni pojedynek — Ostatni pojedynek można byłoby posądzić o niespójność. Ale udało się uchwycić różne perspektywy. przeczytaj recenzję

Free Guy — To trochę Truman Show przefiltrowany przez dobrodziejstwa – a może przekleństwa – epoki gier cyfrowych przeczytaj recenzję

Druga połowa — Napisów końcowych będziemy oczekiwać tak niecierpliwie jak ostatniego gwizdka sędziego podczas bezbramkowego meczu ekstraklasy. przeczytaj recenzję

Miłość i potwory — Produkcja oferująca prawie dwie godziny udanej, niezobowiązującej rozrywki. W dodatku film stanowi zamkniętą całość, ale zostawiono otwartą furtkę na ewentualne kontynuacje. I nie ma w tym nic złego. przeczytaj recenzję

Róża Bombaju — Największe wrażenie robi dbałość o detale przy kreacji przestrzeni. Animowany Bombaj jest kolorowy, żywy i chaotyczny. przeczytaj recenzję

Amonit — „Amonit” nie ma takiego emocjonalnego uderzenia jak najbardziej udane queerowe romanse. Potwierdza jednak, że Francis Lee to ciekawy twórca wypowiadający się swobodnie na temat seksualności. przeczytaj recenzję

Najlepsze lata — Po ponad dwóch godzinach spędzonych z bohaterami możemy się tylko zastanawiać, po co to właściwie było. Nie ma w tym miejsca na chwilę przestoju, momentu na zastanowienie przeczytaj recenzję

Poziom mistrza — To najlepsza adaptacja gry komputerowej, która wcale nie jest adaptacją konkretnej gry komputerowej. Największą frajdę powinni mieć fani kina akcji lat 80. i wielbiciele nieogolonego Franka Grillo przeczytaj recenzję