Jacek Werner

Guillermo Del Toro: Pinokio — Sama historia to – w odniesieniu do możliwych odczytań – równie obszerny zbiór: zarazem satyra faszyzmu, mityczny dreszczowiec, lekcja egzystencjalizmu, mroczna baśń i czarująca rodzinna przygodówka. przeczytaj recenzję

Predator: Prey — Jak przystało na „Predatora”, film jest bardzo brutalny, ale przemocą nigdy zanadto nie epatuje. przeczytaj recenzję

Czarny telefon — W obrębie kina gatunkowego to jedno z bardziej satysfakcjonujących doświadczeń kinowych ostatniego czasu. przeczytaj recenzję

Buzz Astral — "Buzz Astral" to wciąż całkiem udana zabawa – szybka, stylowa i przenikliwa – ale łez nikt nad nią najpewniej nie uroni. przeczytaj recenzję

Podpalaczka — Nowa "Podpalaczka" nie wywołuje emocji – ani ognistych na plus, ani palących na minus, ani żadnych innych. przeczytaj recenzję

Głęboka woda — Ogląda się nieco lepiej w drugiej połowie, czyli wtedy, gdy obraz porzuca w większości rozgrywanie nieudanych napięć seksualnych i poddaje się konwencji luźnego thrillera kryminalnego. przeczytaj recenzję

Zaułek koszmarów — Guillermo del Toro znów hipnotyzuje. To jeden z jego najmocniejszych filmów! przeczytaj recenzję

Moonfall — Nie tylko humor i samoświadomość (a raczej przestarzałość jednego i brak drugiego) pokazują, jak daleko reżyser "Dnia Niepodległości" znajduje się od twórców najlepszych współczesnych blockbusterów. przeczytaj recenzję

Halloween zabija — Drugi film to tymczasem dzieło niekompletne, pełnometrażowy przecinek w cyklu, który ma już na koncie rozdziały i lepsze, i – na szczęście – znacznie gorsze. przeczytaj recenzję