Era

Neapol, czasy współczesne. Lina jest osiemdziesięcioletnią wdową o niezłomnej i wojowniczej naturze. Ma troje dorosłych dzieci: księdza Lucio, który chce ją wysłać do domu spokojnej starości; nieżyjącego absolwenta Sergia, który „nie może znaleźć odpowiedniej pracy” i nawet jej nie szuka, rozważając nawet wejście do polityki, zamiast zakasać rękawy; oraz najmłodsze, Patrizię, dręczoną podejrzeniem, że mąż ją zdradza. Wraz z siostrą Marią Lina kłóci się i gra w scopę, a jej adoracją zajmuje się jej sąsiad Eduardo, emerytowany inżynier, który chce zabrać ją w podróż na Sycylię i zaprosić do tańca. Lina tańczyła jednak tylko ze swoim nieżyjącym mężem. Kobieta ma słabe serce, ale odmawia opuszczenia domu i zamiast trafić do domu opieki, godzi się na opiekę osoby sprawującej opiekę. Po serii rozmów przyjmuje do swojego domu Amilà, która ma córkę w Neapolu i drugą w rodzinnej Sri Lance, otwierając się na nowy związek i inną kulturę. Kristo