H2O

Film ma charakter eksperymentalny i stanowi wizualne studium wody w jej różnorodnych stanach oraz formach. Obraz (Ralph Steiner) składa się z serii ujęć prezentujących detale cieczy, takie jak krople deszczu spływające do rynny, strumienie wypływające z hydrantów oraz tafle rzek i wodospadów. Narracja nie opiera się na fabule, lecz na stopniowym przejściu od realistycznych obserwacji natury do coraz bardziej zbliżonych kadrów, które ukazują grę światła, cieni i odbić na powierzchni wody. W miarę trwania filmu uwaga skupia się na abstrakcyjnych wzorach geometrycznych i rytmicznych ruchach fal, które przekształcają się w dynamiczne kompozycje graficzne. Produkcja koncentruje się na estetycznych oraz fizycznych właściwościach elementu, wykorzystując zbliżenia i montaż do wydobycia tekstury oraz metalicznego blasku poruszającej się masy wodnej. Jankes