Przytul mnie 2010

Hold om mig

Grupa nastolatków u progu dorosłości. Sara (Julie Andersen) jest wrażliwa i spokojna. Dobrze się uczy i jest chwalona, czego nie można powiedzieć o jej kolegach, których interesuje wszystko poza nauką. W domu opiekuje się młodszym bratem, bo zapracowana matka pojawia się dopiero późnym wieczorem. Pewnego dnia w szkole Sara… zobacz więcej

Reżyseria
Scenariusz
Aktorzy
, ,

Zdjęcia Zobacz wszystkie 8 zdjęć

Obsada Zobacz pełną obsadę

Julie Andersen
jako Sara
Sofia Cukic
jako Louise
Hicham Najid
jako Hassan
Charlotte Fich
jako Mama Sary
Bjarne Henriksen
jako Tata Mikkela
Helene Egelund
jako Mama Mikkela
Patricia Schumann
jako Mama Louise
Khalid Alssubeihi
jako Tata Hassana
Ronnie Lorenzen
jako Morten
Lucas Munk Billing
jako Lauritz

Fabuła

Grupa nastolatków u progu dorosłości. Sara (Julie Andersen) jest wrażliwa i spokojna. Dobrze się uczy i jest chwalona, czego nie można powiedzieć o jej kolegach, których interesuje wszystko poza nauką. W domu opiekuje się młodszym bratem, bo zapracowana matka pojawia się dopiero późnym wieczorem. Pewnego dnia w szkole Sara zostaje sprowokowana przez Mikkela (Frederik Christian Johansen). Starcie kończy się udawanym gwałtem, który ktoś uwiecznia telefonem komórkowym. "Teraz jesteś gwiazdą porno" żartuje jeden z kolegów. Nagranie trafia do sieci i sytuacja wymyka się spod kontroli. Klasowy "żart" przeradza się w konflikt, którego tragiczne konsekwencje są tylko kwestią czasu. opis dystrybutora

Gatunek
Dramat

Szczegóły

Premiera
2011-06-03 (kino), 2010-04-17 (świat)
Dystrybutor
Vivarto
Wytwórnia
Nimbus Film ApS (producent)
Det Danske Filminstitut (współfinansowanie)
Nordisk Film Shortcut (współfinansowanie) zobacz więcej
Kraj produkcji
Dania
Inne tytuły
Før og efter (Dania) (tytuł roboczy)
Hold Me Tight (tytuł międzynarodowy)
Czas trwania
80 minut

Recenzje

Na tytuł swojego filmu Kaspar Munk wybrał bardzo szczególne słowa. Tak dobrze znany zwrot "przytul mnie" najczęściej jest używany przez ludzi gdy pragną czyjegoś wsparcia, poczucia bezpieczeństwa itd. Pod tymi słowami pełnymi bezbronności i uroku reżyser 7
  • 2011-05-25
  • napisana przez
  • zobacz wszystkie moje recenzje

Możliwe spoilery Ostatnimi czasy reżyserzy coraz częściej szukają inspiracji w świecie dorastających nastolatków. Wiek dojrzewania jest bardzo barwny, obfituje w wiele zmian zarówno w sensie biologicznym jak i psychicznym. Młodzi ludzie w tym czasie szczególnie intensywnie próbują odnaleźć swoje miejsce znajdując się na progu świata dorosłych. Przeżywają pierwsze miłości, snują plany, popełniają pierwsze poważne błędy. Zwłaszcza błędy i dramaty wydają się szczególnie interesować filmowców. W Polsce za pośrednictwem Galerianek i Świnek przybliżono nam problem nastolatków sprzedających swoje ciało. A o czym chce opowiedzieć widzom Kaspar Munk?

Już od pierwszych ujęć śledzimy losy czterech bohaterów: Sary, Hassana, Mikkela i Louis. Reżyser funduje nam szybki przekrój przez statystyczne, współczesne rodziny. Sara jest dojrzała ponad swój wiek. Świetnie się uczy, po szkole opiekuje się młodszym braciszkiem, którego bardzo kocha. Matki dzieci praktycznie nie widują, gdyż pracuje do późna w kancelarii adwokackiej. Dziewczynka dźwiga na swoich barkach ciężar odpowiedzialności znacznie przekraczający jej młody wiek. Hassan jest z pochodzenia obcokrajowcem i całkiem dobrze odnajduje się wśród białych rówieśników. Świat chłopca rządzony jest przez wymagającego, nieco apodyktycznego ojca. Jego dobrym kolegą jest Mikkel. Dom tego bohatera odbiega nieco od reszty. Ma bardzo kochających, żeby nie powiedzieć nadopiekuńczych rodziców, z którymi ma w sumie bardzo dobry kontakt i może z nimi porozmawiać praktycznie o wszystkim. Rodzina Louis rozbiła się dawno temu. Dziewczyna mieszka z matką, która bardziej dba o regularne organizowanie imprez niż o zajmowanie się dorastającą córką. Dziewczyna ma problemy z nauką, a potrzebę ciepła i miłości stara się realizować przez swój wyzywający sposób bycia.

Bohaterowie opowieści chodzą do jednej klasy, a mimo to praktycznie nic o sobie nie wiedzą. Ich losy zostają splecione przez pewne tragiczne wydarzenie. Za sprawą intryg Louis Sara staje się ofiarą zainscenizowanego gwałtu. Głównymi katami są Mikkel i Hassan. Reszta klasy biernie się przygląda, a Louis nagrywa całe wydarzenie za pomocą telefonu komórkowego. Od tej chwili bohaterowie znów się rozdzielają. Kamera podąża osobno za każdym z nich, drobiazgowo przyglądając się wydarzeniom po tym incydencie. Żaden z uczestników wydarzeń nie zasnął spokojnie tej nocy. Młodzi ludzie, każdy na swój sposób bardzo intensywnie przeżywają dramatyczne wydarzenia.

W filmach takich jak Galerianki wszystko jest jasne i klarowne. Nastolatki prostytuują się za pieniądze lub drogie prezenty. Wszystkiemu zaś winny jest brak uwagi ze strony rodziców. Film Munka unika jednoznacznych rozwiązań. Jest tylko jedna pewna rzecz, Louise, Mikkel, Hassan są winni tragicznego zajścia. Jednakże reżyser unika wpychania w ręce widzowi recepty na ocenę bohaterów. Winy nie można szukać u filmowych rodziców, bo ich stosunek do własnych pociech jest bardzo różny. Co więc sprawiło, że zaniedbywana przez matkę dziewczyna i chłopak cieszący się pełnym wsparciem rodziców znaleźli się po tej samej stronie wydarzeń?

Dzieło ujmuje także na swój sposób widza prostotą. Reżyser nie stawia odgórnej tezy, prowadzi z odbiorcami żadnej, wyrafinowanej gry podszytej psychologicznymi ozdobnikami. Historia jest prosta i Munk pozostawia widzowi w pełni wolną rękę, czy odnajdzie ukryte drugie i trzecie dno, czy nie. Bohaterowie dopuścili się rzeczy strasznej, niemniej reżyser przez bardzo umiejętny dobór scen ukazuje ich bezbronność wobec tego co zrobili. Zdjęcia Davida Katznelsona niezwykle współgrają z mroczną, hipnotyczną muzyką autorstwa Mikaela Simpsona i niejako pomagają co bardziej wrażliwym osobom dotrzeć do sedna filmu.

Przytul mnie spodoba się bez wątpienia koneserom kina skandynawskiego. Myślę jednak, że powinno obejrzeć go jak najwięcej młodzieży, gdyż jakby na to nie patrzył jest swego rodzaju znakiem naszych czasów.

1 z 4 osoby uznało tę recenzję za pomocną.
Czy ta recenzja była pomocna? Tak Nie

Czy wiesz, że?

Pressbook

Reżyser - Kaspar Munk — Urodził się w 1971 w Danii. W Nowym Yorku uczył się sposobów działania i technik gry aktorskiej. Uczestniczył w kursach w Państwowej Wyższej Szkole Filmowej w Danii. Uczęszczał również na Uniwersytet w Kopenchadze, na którym zdobył dyplom z filmoznawstwa oraz szkolił się w alternatywnej szkole filmowej Super16. Wybrana filmografia: 2010 - Przytul mnie (Hold Me... zobacz więcej

Komentarze 1

Avatar square 200x200

Bloody_Boy 2012-07-21 10

Całą końcówkę przepłakałem! – Płakałem tylko i wyłącznie na dwóch filmach – na "Nostalgii Anioła" i właśnie "Przytul mnie". Dopiero dwie minuty temu skończyłem oglądać tą produkcję i nie mogę wykrztusić z siebie ani jednego słowa. Strasznie depresyjny, ale za to jaki prawdziwy! Już mogę krótko powiedzieć – ten film to jeden z moich najbardziej ulubionych. Smutny :(

Współtworzą