Imperatorowa

Zofia Fryderyka (Marlene Dietrich) to niewinna i pełna romantycznych złudzeń pruska księżniczka, która zostaje sprowadzona na duszny od intryg rosyjski dwór, aby poślubić niezrównoważonego emocjonalnie następcę tronu, Wielkiego Księcia Piotra. Dokumentuje ona proces bolesnej utraty złudzeń, gdy w surowym otoczeniu cesarzowej Elżbiety jej naturalna radość życia zostaje stłamszona przez bezwzględną etykietę oraz brutalne realia polityczne. Akcja koncentruje się na ukazaniu przemiany zagubionej dziewczyny w cyniczną i zdeterminowaną władczynię, która pod maską posłuszeństwa zaczyna gromadzić wokół siebie lojalnych sojuszników, w tym przystojnego hrabiego Aleksego. Fabuła prowadzi przez duszne korytarze luksusowych pałaców, groteskowe sale balowe wypełnione prawosławną symboliką oraz mroczne lochy, gdzie bohaterka uczy się sztuki przetrwania w świecie zdominowanym przez mężczyzn. Sytuacja nabiera tragicznego wymiaru, gdy narastające szaleństwo Piotra oraz bolesne upokorzenia ze strony dworzan zmuszają przyszłą imperatorową do podjęcia radykalnych kroków w celu przejęcia pełni władzy nad imperium. Historia ukazuje ewolucję charakteru Katarzyny, która wykorzystując swój intelekt oraz kobiecy wdzięk, staje na czele wojskowego przewrotu, by raz na zawsze uwolnić się od tyranii i narzuconego jej losu. Kluczowym momentem staje się triumfalna scena wjazdu konno do pałacu, co zmusza do refleksji nad wysoką ceną ambicji oraz ceną, jaką przyszło jej zapłacić za absolutną niezależność. Jankes