Muzyka sztos. Idealnie wprowadza w klimat… witch! Całość to prawdziwa uczta dla oka (scenografia, kolory, wybaczam sztuczną krew). Fabuła naciągana, ale w tym przypadku nie miało to dla mnie dużego znaczenia.

Argento prowadzi widza przez tą doszlifowaną w najdrobniejszych szczegółach słuchowo-wzrokową ucztę, ale zupełnie zapomina o swojej historii, lepiej niż LG.

Jeden z tych przypadków kiedy film staje się dziełem sztuki.

Nie lubie takich filmów. Jak dla mnie dno

Szkoda, że Autor porzucił pomysł, by główne role obsadzić dziećmi. Dorosłe aktorki wypadają troszkę blado, zachowując się… jak dzieci.