4:30 to najtrudniejszy czas dnia, zbyt wcześnie by wstać, zbyt późno na sen. Właśnie wtedy popełnianych jest najwięcej samobójstw. Film Roystona Tana opowiada o wyobcowaniu mieszkańców azjatyckich metropolii: mówiących różnymi językami, zamkniętych w sobie, zapracowanych do granic wytrzymałości, oderwanych nagle od tradycyjnego sposobu życia. Jedenastoletni Xiao Wu jest wielkomiejskim dzieciakiem, który wychowuje się sam. Matka dzwoni czasami z zagranicy, ale nigdy nie spełnia obietnicy powrotu do domu. Chłopak codziennie wstaje o świcie, idzie do szkoły, wraca do pustego domu i zjada makaron z kubka. Próbuje zainteresować sobą mieszkającego w pokoju obok mężczyznę, ten jednak spędza godziny nad puszką z piwem i nigdy się nie odzywa.