James Finlayson, urodzony jako James Henderson Finlayson 27 sierpnia 1887 roku w Falkirk w Szkocji w Wielkiej Brytanii. Był brytyjsko-amerykańskim aktorem komediowym, który stał się jedną z najbardziej rozpoznawalnych postaci kina niemego i wczesnego kina dźwiękowego. Jego ojciec, Alexander Finlayson, był rzemieślnikiem. James Finlayson od młodości kształcił się w aktorstwie teatralnym w Szkocji, co stało się jego zawodem wyuczonym i wykonywanym przez całe życie. Jego funkcją w kinie była rola aktora charakterystycznego, a jego znakiem rozpoznawczym było komiczne „podwójne spojrzenie” (double take) oraz charakterystyczne uniesienie brwi. Karierę sceniczną rozpoczął w teatrach w Edynburgu, po czym w 1911 roku wyjechał do Stanów Zjednoczonych, gdzie początkowo występował w produkcjach broadwayowskich. W 1916 roku przeniósł się do Hollywood, rozpoczynając pracę w studio Macka Sennetta. Największą sławę przyniosła mu współpraca z Halem Roachem, gdzie stał się nieodzownym partnerem duetu Flip i Flap (Laurel i Hardy). Wystąpił w 33 filmach u boku tego duetu, w tym w takich klasykach jak „Way Out West”, „Big Business” czy „Sons of the Desert”. To on spopularyzował okrzyk „D'oh!”, który dekady później stał się inspiracją dla twórców postaci Homera Simpsona. W trakcie swojej wieloletniej działalności artystycznej nie zdobył indywidualnych nagród filmowych, gdyż w tamtym okresie rzadko przyznawano je aktorom drugoplanowym w krótkometrażowych komediach. Cieszył się jednak statusem jednego z najbardziej cenionych komików w branży, a jego twarz stała się ikoną slapsticku, co stanowiło dowód jego ogromnej popularności i sukcesu zawodowego. W życiu prywatnym James Finlayson był żonaty z Emily Gilbert; para zawarła związek małżeński w 1919 roku. Prowadzili spokojne życie w Los Angeles, unikając rozgłosu i skandali, które często towarzyszyły gwiazdom ówczesnego Hollywood. James Finlayson zmarł 9 października 1953 roku w wieku 66 lat w Los Angeles w Kalifornii w USA. Przyczyną śmierci był nagły atak serca. Został skremowany, a jego prochy spoczywają w Chapel of the Pines Crematory w Los Angeles. Zanim stał się gwiazdą kina, Finlayson porzucił studia na Uniwersytecie w Glasgow, aby całkowicie poświęcić się aktorstwu. Jego charakterystyczne, gęste wąsy, które nosił w większości filmów, były zazwyczaj sztuczne – stanowiły element jego scenicznego wizerunku „wiecznie poirytowanego przeciwnika”. Był tak blisko związany z duetem Flip i Flap, że fani nazywali go „trzecim z dwóch”. Poza pracą komediową, w czasie I wojny światowej aktywnie angażował się w występy charytatywne na rzecz żołnierzy.