Willard Van der Veer urodził się 23 sierpnia 1894 roku w Brooklynie w Nowym Jorku w Stanach Zjednoczonych. W wieku dziesięciu lat zadebiutował na scenie teatralnej w przedstawieniu „The Bad Samaritan”. W kolejnych latach występował m.in. z Johnem Griffithem w „Richard III”, z Benem Greetem w „Makbecie”, z Mabel Taliaferro w „Polly of the Circus”, a także w „The Sign of the Four”. Był amerykańskim operatorem filmowym i reżyserem, który rozpoczął karierę jako operator kronik filmowych i dokumentów. W latach 20. należał do grona cenionych operatorów Paramount News, dokumentując najważniejsze wydarzenia epoki. Znany był z odwagi i technicznej pomysłowości – montował kamery na skrzydłach samolotów czy na przodzie pędzących pociągów, co w tamtym czasie stanowiło nowatorskie rozwiązania w dziedzinie zdjęć reporterskich. Największe uznanie przyniosła mu praca podczas wypraw admirała Richarda E. Byrda na Arktykę i Antarktydę. W ekstremalnych warunkach polarnych, przy temperaturach spadających do około –60°C, musiał rozwiązywać poważne problemy techniczne: usuwał z mechanizmów kamer standardowe smary, zastępując je suchymi substancjami, aby zapobiec zamarzaniu, pracował z kruchą taśmą filmową podatną na pęknięcia oraz konstruował specjalne osłony chroniące sprzęt przed mrozem. Zrealizowany materiał wykorzystano w filmie dokumentalnym „With Byrd at the South Pole” (1930), wydanym przez Paramount. Podczas 3. ceremonii wręczenia Oscarów w 1930 roku otrzymał Nagrodę Akademii za zdjęcia scen polarnych. W późniejszych latach pracował przy produkcjach fabularnych i telewizyjnych. Wśród filmów, z którymi był związany, znajdują się „Maintain the Right” (1940) oraz „The Crawling Hand” (1963). Przy tym ostatnim tytule pracował pod koniec życia; premiera filmu odbyła się już po jego śmierci. Wyreżyserował także kilka odcinków serialu „Maverick”. Jako jeden z operatorów wywodzących się z epoki kina niemego z powodzeniem odnalazł się w realiach rozwijającej się telewizji lat 50. i 60., stając się łącznikiem między dwiema epokami technologicznymi. Jego imieniem nazwano Mount Van der Veer (ok. 1590 m n.p.m.), położony w Górach Forda na Ziemi Marii Byrd na Antarktydzie, co stanowiło wyraz uznania dla jego wkładu w sukces ekspedycji. Był członkiem American Society of Cinematographers (ASC) od lat 20., a jego działalność była odnotowywana w branżowych publikacjach, w tym w „The American Cinematographer”. Był żonaty z Arline Van der Veer z domu Arline E. Case. Po przeprowadzce z Nowego Jorku do Kalifornii prowadzili ustabilizowane życie rodzinne. Arline wspierała jego działalność zawodową i towarzyszyła mu podczas wydarzeń branżowych związanych z ASC. Ich synem był Frank Van der Veer, specjalista od efektów wizualnych i założyciel firmy Van Der Veer Photo Effects. Frank Van der Veer otrzymał w 1977 roku Oscara za specjalne osiągnięcie za pracę przy filmie „King Kong” (1976) oraz współpracował przy produkcjach takich jak „Dni radiowe” Woody’ego Allena i serial „Star Trek”. Willard Van der Veer zmarł 16 czerwca 1963 roku na atak serca w Encino w Kalifornii w wieku 68 lat. Został pochowany na cmentarzu Forest Lawn Memorial Park w Glendale w Kalifornii.