Ernest Hilliard urodził się 31 stycznia 1890 roku w Nowym Jorku w stanie Nowy Jork w USA. Był amerykańskim aktorem charakterystycznym związanym z klasycznym kinem hollywoodzkim pierwszej połowy XX wieku. Karierę filmową rozpoczął jeszcze w epoce kina niemego, jednak największą aktywność zawodową rozwinął po wprowadzeniu filmu dźwiękowego. Występował przede wszystkim w rolach drugoplanowych i epizodycznych, często grając lekarzy, prawników, wojskowych, urzędników oraz przedstawicieli wyższych warstw społecznych. Dzięki charakterystycznej prezencji i spokojnemu stylowi gry regularnie pojawiał się w produkcjach największych hollywoodzkich wytwórni lat 30. i 40. W trakcie kariery wystąpił w wielu filmach reprezentujących różne gatunki – od dramatów i komedii po kino kryminalne i przygodowe. Pod koniec kariery pojawiał się również w niewielkich rolach w uznanych produkcjach hollywoodzkich, między innymi w nagrodzonym Oscarem filmie „Stracony weekend” w reżyserii Billy'ego Wildera oraz w klasycznym noir „Gilda”. Choć rzadko otrzymywał role pierwszoplanowe, należał do grupy cenionych aktorów charakterystycznych, którzy stanowili ważny element amerykańskiego kina studyjnego. W marcu 1925 roku podczas pobytu w Hawanie został zatrzymany przez kubańską policję po incydencie podczas parady karnawałowej. Według relacji prasowych wskoczył na stopień jadącego samochodu i zaczął żartobliwie flirtować z siedzącą w nim kobietą, co doprowadziło do interwencji policji i krótkiego osadzenia w więzieniu. Sprawa odbiła się szerokim echem w prasie i zakończyła interwencją amerykańskich dyplomatów oraz ułaskawieniem przez prezydenta Kuby Alfredo Zayasa. Ernest Hilliard zmarł nagle 3 września 1947 roku w Santa Monica w stanie Kalifornia na skutek zawału serca. Miał 57 lat. Pozostał jednym z licznych aktorów drugiego planu klasycznej ery Hollywood, których regularna obecność na ekranie współtworzyła charakter i styl amerykańskiego kina pierwszej połowy XX wieku.