Marceline Day urodziła się 24 kwietnia 1908 roku w Colorado Springs w stanie Kolorado w Stanach Zjednoczonych jako Marceline Newlin. Była córką George’a Newlina oraz Sarah Newlin, a jej siostrą była aktorka Alice Day, również związana z przemysłem filmowym. Dorastała w środowisku amerykańskiej klasy średniej, a w młodości przeniosła się wraz z rodziną do Kalifornii, gdzie zetknęła się z rozwijającym się przemysłem filmowym i rozpoczęła swoją drogę zawodową. Pierwsze doświadczenia zdobywała w wytwórni Macka Sennetta, gdzie – podobnie jak jej siostra – występowała jako jedna z tzw. Bathing Beauties. Praca w komediowych produkcjach Sennetta pozwoliła jej opanować precyzyjne wyczucie rytmu scenicznego i timing komediowy, które w kolejnych latach okazały się niezwykle cenne w jej dalszej karierze filmowej. Na ekranie szybko zaczęła otrzymywać coraz większe role, a przełomowym momentem był rok 1926. Wtedy wystąpiła w filmie „The Barrier”, który zwrócił na nią uwagę branży i widowni, oraz została wybrana do prestiżowego grona WAMPAS Baby Stars. Wyróżnienie to potwierdzało jej status jednej z najbardziej obiecujących młodych aktorek Hollywood i otworzyło drogę do bardziej znaczących ról pierwszoplanowych. Najważniejszym osiągnięciem w jej karierze pozostaje udział w filmie „The Cameraman” (1928), w którym partnerowała Busterowi Keatonowi. Produkcja ta uchodzi dziś za jedno z najwybitniejszych dzieł komedii kina niemego, a jej rola zapewniła jej trwałe miejsce w historii filmu jako jednej z najważniejszych ekranowych partnerek Keatona. W tym samym okresie wystąpiła również w „London After Midnight” (1927) u boku Lona Chaneya – filmie, który z czasem zyskał status jednej z najbardziej znanych zaginionych produkcji w dziejach kina. W drugiej połowie lat 20. należała do rozpoznawalnych aktorek młodego pokolenia, często obsadzanej w rolach romantycznych i dramatycznych. Jej ekranowy wizerunek opierał się na naturalności, subtelności i świeżości, co dobrze odpowiadało estetyce kina niemego oraz oczekiwaniom ówczesnej publiczności. Na początku lat 30. zakończyła karierę filmową, pojawiając się jeszcze w kilku produkcjach dźwiękowych. Jej decyzja o odejściu z kina nie wynikała z trudności technicznych związanych z nową formą medium, lecz była efektem zmieniających się trendów w Hollywood oraz osobistego wyboru. Zrezygnowała z dalszej działalności aktorskiej w 1933 roku, mając zaledwie 25 lat. Po zakończeniu kariery całkowicie wycofała się z życia publicznego. Przez kolejne dekady unikała kontaktów z mediami i konsekwentnie nie wracała do swojej filmowej przeszłości, nawet w rozmowach prywatnych. Taka postawa sprawiła, że stała się jedną z najbardziej enigmatycznych postaci dawnego Hollywood, a jej życie po odejściu z kina pozostaje w dużej mierze poza zainteresowaniem źródeł. Marceline Day zmarła 16 lutego 2000 roku w Cathedral City w stanie Kalifornia, mając 91 lat. Pozostaje jedną z charakterystycznych aktorek późnego okresu kina niemego, której dorobek – obejmujący zarówno komedie, jak i dramaty – wpisuje się w kluczowy moment rozwoju kinematografii. Jej udział w filmach uznawanych dziś za klasykę, a także świadome odejście z zawodu u szczytu możliwości, nadają jej biografii wyjątkowy i niepowtarzalny charakter.