Bobby Breen

Bobby Breen, właściwie Isadore Borsuk, urodził się 4 listopada 1925 roku w Montrealu w Kanadzie jako syn żydowskich imigrantów z Europy Wschodniej. W dzieciństwie przeniósł się z rodziną do Stanów Zjednoczonych i dorastał głównie w Chicago. Tam jego niezwykły talent wokalny zwrócił uwagę Eddiego Cantora, który zaprezentował go w swoim popularnym programie radiowym, otwierając mu drogę do ogólnokrajowej kariery. Już jako kilkuletni chłopiec zdobył ogromną popularność dzięki czystemu sopranowi. W połowie lat trzydziestych podpisał kontrakt filmowy i stał się jedną z najważniejszych dziecięcych gwiazd muzycznych Hollywood. Wystąpił m.in. w filmach „Let’s Sing Again” (1936), „Rainbow on the River” (1936), „Make a Wish” (1937) oraz „Hawaii Calls” (1938). Był promowany jako „młody Caruso” oraz chłopięcy odpowiednik Shirley Temple. W szczytowym okresie należał do najlepiej opłacanych dziecięcych artystów w Stanach Zjednoczonych. W 1944 roku zaciągnął się do armii USA i służył w Europie podczas II wojny światowej. Był członkiem jednostek rozrywkowych (Special Services), występując dla żołnierzy, m.in. wraz z Mickeyem Rooneyem. Kariera filmowa osłabła po mutacji głosu – publiczność, która pokochała jego chłopięcy sopran, nie zaakceptowała dorosłego barytonu. W latach pięćdziesiątych i sześćdziesiątych odnosił jednak sukcesy jako piosenkarz klubowy, występując m.in. w Las Vegas. Przez wiele lat prowadził w Miami na Florydzie agencję artystyczną Bobby Breen Enterprises, zajmując się szkoleniem i promocją młodych talentów. Jego twarz znalazła się na okładce albumu „Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band” zespołu The Beatles, co świadczy o jego trwałym miejscu w historii popkultury. W 1964 roku nagrał singiel dla wytwórni Motown, będąc jednym z nielicznych białych artystów współpracujących z tą legendarną firmą. W życiu prywatnym był dwukrotnie żonaty. W 1952 roku poślubił Jocelyn Lesh; małżeństwo zakończyło się rozwodem w 1961 roku i urodziło się z niego jedno dziecko. W 1962 roku ożenił się z Audrey (Audre) Howard, z którą przeżył 54 lata, aż do jej śmierci 16 września 2016 roku. Z tego związku miał jedno dziecko. Łącznie był ojcem dwojga dzieci. Bobby Breen zmarł 19 września 2016 roku w Pompano Beach na Florydzie, trzy dni po śmierci swojej żony Audrey. Zapisał się w historii kina jako jedna z najważniejszych dziecięcych gwiazd muzycznych lat trzydziestych. Jego czysty chłopięcy sopran i ekranowa obecność uczyniły go symbolem rodzinnych filmów muzycznych złotej ery Hollywood, a jego nazwisko pozostaje trwałym elementem kultury popularnej XX wieku.

Już jako kilkuletni chłopiec zdobył ogromną popularność dzięki czystemu sopranowi. W połowie lat trzydziestych podpisał kontrakt filmowy i stał się jedną z najważniejszych dziecięcych gwiazd muzycznych Hollywood. Wystąpił m.in. w filmach „Let’s Sing Again” (1936), „Rainbow on the River” (1936), „Make a Wish” (1937) oraz „Hawaii Calls” (1938). Był promowany jako „młody Caruso” oraz chłopięcy odpowiednik Shirley Temple. W szczytowym okresie należał do najlepiej opłacanych dziecięcych artystów w Stanach Zjednoczonych.

W 1944 roku zaciągnął się do armii USA i służył w Europie podczas II wojny światowej. Był członkiem jednostek rozrywkowych (Special Services), występując dla żołnierzy, m.in. wraz z Mickeyem Rooneyem.

Kariera filmowa osłabła po mutacji głosu – publiczność, która pokochała jego chłopięcy sopran, nie zaakceptowała dorosłego barytonu. W latach pięćdziesiątych i sześćdziesiątych odnosił jednak sukcesy jako piosenkarz klubowy, występując m.in. w Las Vegas. Przez wiele lat prowadził w Miami na Florydzie agencję artystyczną Bobby Breen Enterprises, zajmując się szkoleniem i promocją młodych talentów.

Jego twarz znalazła się na okładce albumu „Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band” zespołu The Beatles, co świadczy o jego trwałym miejscu w historii popkultury. W 1964 roku nagrał singiel dla wytwórni Motown, będąc jednym z nielicznych białych artystów współpracujących z tą legendarną firmą.

W życiu prywatnym był dwukrotnie żonaty. W 1952 roku poślubił Jocelyn Lesh; małżeństwo zakończyło się rozwodem w 1961 roku i urodziło się z niego jedno dziecko. W 1962 roku ożenił się z Audrey (Audre) Howard, z którą przeżył 54 lata, aż do jej śmierci 16 września 2016 roku. Z tego związku miał jedno dziecko. Łącznie był ojcem dwojga dzieci.

Bobby Breen zmarł 19 września 2016 roku w Pompano Beach na Florydzie, trzy dni po śmierci swojej żony Audrey.

Zapisał się w historii kina jako jedna z najważniejszych dziecięcych gwiazd muzycznych lat trzydziestych. Jego czysty chłopięcy sopran i ekranowa obecność uczyniły go symbolem rodzinnych filmów muzycznych złotej ery Hollywood, a jego nazwisko pozostaje trwałym elementem kultury popularnej XX wieku.