Virginia Weidler urodziła się 21 marca 1927 roku w Eagle Rock w Los Angeles w stanie Kalifornia w Stanach Zjednoczonych. Jej ojcem był Alfred Weidler, architekt pochodzenia niemieckiego, natomiast matką była Margaret Theresa Louise Weidler, niemiecka śpiewaczka operowa. Dorastała w rodzinie o silnych tradycjach artystycznych i od najmłodszych lat miała kontakt z kulturą europejską; była dwujęzyczna i biegle posługiwała się językiem niemieckim. Już jako dziecko przejawiała zainteresowanie występami scenicznymi, co skierowało ją ku pracy w filmie. Na ekranie pojawiła się niezwykle wcześnie, debiutując już jako trzylatka w filmie „Moby Dick” (1930). W kolejnych latach stopniowo zdobywała doświadczenie, aż w drugiej połowie lat 30. stała się jedną z najbardziej rozpoznawalnych dziecięcych aktorek Hollywood. Na tle swoich rówieśniczek wyróżniała się wyrazistym, inteligentnym stylem gry – zamiast słodkich i idealizowanych postaci kreowała bohaterki bystre, ironiczne, a niekiedy zadziorne. W tym sensie była często postrzegana jako przeciwieństwo Shirley Temple, reprezentując zupełnie inny typ dziecięcej ekranowej osobowości. Największe sukcesy odniosła na przełomie lat 30. i 40., występując w znaczących produkcjach studyjnych. Pojawiła się między innymi w „The Women” (1939), a także w „All This, and Heaven Too” (1940), gdzie partnerowała Bette Davis. Szczególne miejsce w jej dorobku zajmuje rola Dinah Lord w filmie „The Philadelphia Story” (1940). Jej występ zapisał się w historii kina między innymi dzięki scenie, w której wykonuje piosenkę „Lydia, the Tattooed Lady”, akompaniując sobie na fortepianie – moment ten stał się jednym z najbardziej rozpoznawalnych w jej karierze i podkreślił jej talent muzyczny oraz sceniczny temperament. Mimo silnej pozycji w Hollywood, jej kariera zaczęła tracić impet na początku lat 40., co było związane zarówno z procesem dorastania, jak i zmianami w polityce studiów filmowych, które zaczęły promować nowe młode gwiazdy. Po zakończeniu współpracy z MGM odniosła jeszcze sukces na scenie teatralnej, występując na Broadwayu w sztuce „The Rich Full Life” (1945), co potwierdziło jej umiejętności aktorskie także poza kinem. W połowie lat 40. podjęła decyzję o całkowitym wycofaniu się z zawodu. Była jedną z nielicznych dziecięcych gwiazd swojej epoki, które konsekwentnie odcięły się od przemysłu filmowego – odmawiała udziału w wywiadach i nie wracała do pracy przed kamerą, mimo licznych propozycji. W okresie II wojny światowej angażowała się jeszcze w występy dla żołnierzy, jednak wkrótce potem skupiła się wyłącznie na życiu prywatnym. W 1947 roku poślubiła Lionela Krisela, oficera marynarki wojennej Stanów Zjednoczonych. Małżeństwo to trwało do końca jej życia i przyniosło dwoje dzieci. Po odejściu z aktorstwa prowadziła życie z dala od rozgłosu, unikając kontaktów z mediami i środowiskiem filmowym. Virginia Weidler zmarła 1 lipca 1968 roku w Los Angeles w stanie Kalifornia w Stanach Zjednoczonych na skutek ataku serca, będącego konsekwencją przewlekłej choroby – reumatycznej choroby serca, z którą zmagała się od młodości. Została pochowana na cmentarzu Forest Lawn Memorial Park w Glendale w Kalifornii. Virginia Weidler pozostaje jedną z najbardziej nietuzinkowych dziecięcych aktorek złotej ery Hollywood, której inteligentny styl gry i wyrazista osobowość wyróżniały ją na tle ówczesnych gwiazd młodego pokolenia, a jej dorobek stanowi istotny element historii kina lat 30. i 40.