Queenie Smith urodziła się 8 września 1898 roku w Nowym Jorku. Karierę artystyczną rozpoczęła jako tancerka baletowa, kształcąc się w szkole przy Metropolitan Opera, do której zespołu dołączyła około 1915 roku. Szybko jednak skierowała swoje kroki ku Broadwayowi, stając się jedną z najbardziej cenionych gwiazd komedii muzycznych lat 20. XX wieku. Ze względu na filigranową budowę ciała i niski wzrost (ok. 152 cm), Smith uosabiała na scenie typ „uroczej trzpiotki”, co w połączeniu z jej energią uczyniło ją ulubienicą braci Gershwin. W musicalu „Tip-Toes” (1925) wprowadziła do kanonu muzyki popularnej standard „Looking for a Boy”. Sukcesy sceniczne, w tym rola w „Helen of Troy, New York” (1923), zaowocowały w 1934 roku zaproszeniem do Hollywood przez wytwórnię Paramount Pictures. Na dużym ekranie zadebiutowała w filmie „Mississippi” (1935), jednak jej najbardziej rozpoznawalną kreacją kinową pozostała postać Ellie May Shipley w ekranizacji musicalu „Show Boat” (1936) w reżyserii Jamesa Whale’a. Mimo udanego występu, Queenie Smith rzadko otrzymywała role pierwszoplanowe, ewoluując w stronę cenionej aktorki charakterystycznej. W latach 40. pojawiła się w takich produkcjach jak „The Killers” (1946) czy „Snake Pit” (1948). W okresie transformacji Hollywood w latach 50. i 60. pozostała aktywna zawodowo dzięki udziałowi w prestiżowych antologiach dramatycznych, takich jak „Playhouse 90”. Szeroką rozpoznawalność w późnej fazie kariery przyniosła jej rola pani Whipple, lokalnej szwaczki, w serialu „Little House on the Prairie” (1974–1977). Jej ostatnim występem ekranowym był udział w komedii „The End” (1978) u boku Burta Reynoldsa. Poza pracą aktorską Queenie Smith wniosła ogromny wkład w edukację artystyczną. Pełniąc funkcję dyrektorki do spraw szkoleń w Melodyland Theatre w Anaheim, zajmowała się odkrywaniem i kształtowaniem nowych talentów; jednym z jej uczniów w tym okresie był Kurt Russell. W życiu prywatnym w 1931 roku wyszła za mąż za architekta Hugha Thompsona, jednak związek ten zakończył się rozwodem w 1937 roku. Aktorka nie wyszła ponownie za mąż i nie doczekała się potomstwa, poświęcając się całkowicie sztuce oraz pracy pedagogicznej. Była znana z wielkiego profesjonalizmu i skromności, co pozwoliło jej na utrzymanie ciągłości pracy w różnych sektorach przemysłu rozrywkowego przez ponad sześć dekad. Queenie Smith zmarła 5 sierpnia 1978 roku w Burbank w wieku 79 lat po walce z chorobą nowotworową. Została pochowana na cmentarzu Forest Lawn Memorial Park w Hollywood Hills. Jej dorobek artystyczny stanowi zapis losów wszechstronnej wykonawczyni, która płynnie przeszła drogę od baletu Metropolitan Opera, przez nowojorski Broadway i złotą erę kina, aż po kultowe produkcje telewizyjne lat 70. Biografia Smith dokumentuje ewolucję amerykańskiego aktorstwa charakterystycznego, podkreślając wagę solidnego warsztatu scenicznego, który pozwolił artystce przetrwać liczne zmiany trendów i technologii w świecie show-biznesu.