Florence Turner urodziła się 6 stycznia 1887 roku w Nowym Jorku. Była jedną z pierwszych wielkich gwiazd amerykańskiego kina niemego, pionierką aktorstwa filmowego oraz jedną z najwcześniejszych aktorek, które osiągnęły międzynarodową rozpoznawalność jeszcze przed ukształtowaniem się klasycznego systemu gwiazd Hollywood. W historii kina zapisała się jako jedna z najważniejszych postaci okresu przejściowego między kinem prymitywnym a dojrzałą narracją filmową. Swoją karierę rozpoczęła bardzo wcześnie, trafiając do wytwórni Vitagraph Studios, jednej z najważniejszych firm filmowych pierwszej dekady XX wieku. Już na początku lat dziesiątych stała się rozpoznawalna jako tak zwana „Vitagraph Girl”, a jej nazwisko należało do pierwszych, które zaczęto regularnie kojarzyć z konkretną osobą, a nie anonimową postacią ekranową. Jej styl gry wyróżniał się naturalnością i powściągliwością, wyraźnie odchodząc od teatralnej ekspresji charakterystycznej dla wczesnego kina. W okresie największej popularności Florence Turner wystąpiła w dziesiątkach krótkich i pełnometrażowych filmów, które cieszyły się ogromnym zainteresowaniem publiczności. Do najważniejszych i potwierdzonych produkcji z jej udziałem należą między innymi „Romeo and Juliet” z 1908 roku, „A Tale of Two Cities” z 1911 roku oraz „The Star of Bethlehem” z 1912 roku. W filmach tych ugruntowała swój wizerunek aktorki dramatycznej, zdolnej do tworzenia subtelnych i emocjonalnie wiarygodnych kreacji ekranowych. W szczytowym momencie kariery była jedną z najlepiej opłacanych aktorek w Stanach Zjednoczonych, a jej popularność wykraczała poza Amerykę. W połowie lat dziesiątych opuściła USA i przeniosła się do Wielkiej Brytanii, gdzie kontynuowała karierę aktorską, a także rozpoczęła działalność producencką i reżyserską. Stała się jedną z nielicznych kobiet tamtej epoki, które realnie uczestniczyły w procesie twórczym po obu stronach kamery, współtworząc brytyjski przemysł filmowy w jego wczesnym stadium rozwoju. Po I wojnie światowej jej ekranowa kariera stopniowo słabła, choć nadal pozostawała aktywna zawodowo. Z czasem coraz rzadziej występowała przed kamerą, koncentrując się na pracy organizacyjnej, pisarskiej oraz działalności związanej z historią filmu. W latach trzydziestych w dużej mierze wycofała się z czynnego życia filmowego, pozostając jednak postacią powszechnie szanowaną w środowisku branżowym. Życie prywatne Florence Turner było stosunkowo dyskretne i rzadko pojawiało się w prasie. Była zamężna, jednak jej związki nie odegrały istotnej roli w publicznym wizerunku aktorki, która przez większość życia identyfikowana była przede wszystkim poprzez swoją pracę zawodową i pionierską pozycję w historii kina. Florence Turner zmarła 28 sierpnia 1946 roku w Los Angeles w wieku 59 lat. Przyczyną śmierci były naturalne powikłania zdrowotne. Została pochowana na cmentarzu Hollywood Forever Cemetery w Los Angeles, gdzie spoczywa do dziś. Z perspektywy historycznej Florence Turner uznawana jest za jedną z najważniejszych kobiet w dziejach wczesnego kina. Była nie tylko gwiazdą ekranu, lecz także symbolem narodzin aktorstwa filmowego jako odrębnej formy sztuki. Jej kariera ilustruje moment, w którym kino zaczęło tworzyć własne językowe i emocjonalne środki wyrazu, a aktorzy po raz pierwszy stawali się rozpoznawalnymi postaciami kultury masowej. W tym sensie Florence Turner pozostaje jedną z fundamentalnych postaci w historii światowej kinematografii.