Donna Belle Mullenger przyszła na świat 27 stycznia 1921 roku w Denison w stanie Iowa jako najstarsza z pięciorga dzieci na farmie Williama Richarda Mullengera i Hazel Jane Shives. To właśnie dorastanie w wiejskich realiach nauczyło ją hartu ducha i praktycznych umiejętności; na planie filmu „It's a Wonderful Life” (1946) wprawiła w osłupienie reżysera, którym był Frank Capra, gdy za pierwszym razem z niezwykłą siłą i celnością wybiła kamieniem szybę w oknie, co skwitowała krótkim wyjaśnieniem o swoim farmerskim pochodzeniu. Po przeprowadzce do Kalifornii kontynuowała edukację w Los Angeles City College, gdzie zdobyła tytuł „Campus Queen”. Jej zdjęcie w gazecie stało się bezpośrednim powodem, dla którego agenci filmowi ustawili się do niej w kolejce, co ostatecznie doprowadziło do podpisania kontraktu z wytwórnią MGM i debiutu w 1941 roku w filmie „The Get-Away”. Podczas II wojny światowej Donna Reed stała się jedną z najpopularniejszych „pin-up girls”, jednak jej rola wykraczała poza ramy symbolu uroda; aktorka osobiście odpowiadała na tysiące listów od żołnierzy, a ponad 300 z nich odnaleziono w jej prywatnych archiwach po śmierci, co stanowi dziś cenny dowód jej empatii. Przełomem w jej karierze była rola Mary Hatch Bailey w bożonarodzeniowym klasyku „It's a Wonderful Life”, gdzie stworzyła niezapomniany duet z aktorem, którym był James Stewart. Prawdziwe uznanie krytyki przyniosła jej jednak rola Lorene w dramacie wojennym „From Here to Eternity” (1953). Za tę odważną kreację, zrywającą z wizerunkiem „dziewczyny z sąsiedztwa”, otrzymała Oscara dla najlepszej aktorki drugoplanowej. Sukces ten ugruntował jej pozycję jako jednej z najbardziej wszechstronnych artystek swojego pokolenia. W 1958 roku aktorka wraz ze swoim mężem, którym był Tony Owen, założyła firmę produkcyjną i rozpoczęła pracę nad „The Donna Reed Show”. Serial ten, emitowany przez osiem sezonów, stał się jednym z najpopularniejszych sitcomów epoki, a za rolę Donny Stone aktorka otrzymała Złoty Glob w 1963 roku. Pod koniec kariery powróciła do telewizji w roli Miss Ellie w operze mydlanej „Dallas” (1984–1985), zastępując aktorkę, którą była Barbara Bel Geddes. Jej przygoda z tą produkcją zakończyła się jednak kontrowersją i głośnym procesem sądowym o naruszenie kontraktu, gdy Bel Geddes zdecydowała się wrócić do obsady; Donna Reed wygrała wówczas ugodę w wysokości miliona dolarów. Poza pracą artystyczną była znaną aktywistką antywojenną, współtworząc organizację Another Mother for Peace, co w tamtym czasie wymagało od niej ogromnej odwagi cywilnej. W życiu prywatnym Donna Reed była trzykrotnie zamężna, wychowując czworo dzieci: Penny, Jamesa, Timothy’ego i Mary Anne. Do końca życia utrzymywała silną więź z rodzinną miejscowością Denison, gdzie dziś działa Donna Reed Foundation for the Performing Arts, przyznająca stypendia zdolnej młodzieży. Aktorka zmarła 14 stycznia 1986 roku w Beverly Hills w wieku 64 lat z powodu nowotworu trzustki. Spoczyła na cmentarzu Westwood Village Memorial Park Cemetery w Los Angeles, w sąsiedztwie wielu innych legend kina. Pozostawiła po sobie dorobek obejmujący ponad czterdzieści filmów, pozostając w pamięci widzów jako ikona klasy, inteligencji i profesjonalizmu. Jej wkład w historię rozrywki został uhonorowany gwiazdą na Hollywood Walk of Fame przy 1612 Vine Street.