Onet Film

Pralnia — Problem z tego typu filmami - które w założeniu mają krytykować silnych i stawać po stronie słabych - polega jednak na tym, że zło wydaje się w nich znacznie atrakcyjniejsze od dobra. przeczytaj recenzję

Król — "Król" to skrajnie męskie kino - w stereotypowym ujęciu odbiorczym filmu wojennego, ale i ze względu na płeć członków ekipy i obsady. Ten drastyczny brak parytetów łagodzi jednak finał opowieści. przeczytaj recenzję

Oficer i szpieg — Polański w "Oficerze i szpiegu" zdaje się tak bardzo koncentrować na poczuciu (osobistej?) krzywdy, że rezygnuje nawet z własnego filmowego języka. przeczytaj recenzję

Ad Astra — "Ad Astra" rozpada się na kilka niezależnych opowieści, które łączy jedynie postać Roya. Nawet subiektywizm nie usprawiedliwia tego nadmiaru, który skutkuje powierzchownością. przeczytaj recenzję

Ból i blask — Jeśli "Ból i blask" Pedro Almodovara traktować jako jego spowiedź, to potwierdza się stara prawda, że cierpienie uszlachetnia. Powstają wtedy wielkie rzeczy. przeczytaj recenzję

Mindhunter — "Mindhuntera" trzeba więc oglądać uważnie i z pewną dozą cierpliwości, ale ta zostaje nam wynagrodzona. przeczytaj recenzję

Pewnego razu... w Hollywood — Wspaniały film dla fanów Pitta, DiCaprio, Hollywoodu i starych seriali, ale nie Tarantino. przeczytaj recenzję

Młody Ahmed — Bardzo dobrze zagrany i zainscenizowany "Młody Ahmed" traci na wiarygodności w rozczarowującym finale. Dzieło Dardennów trudno jednak skreślić, gdy wyjrzy się za okno. Film daje do zrozumienia, że w walce na ideologie dawno się pogubiliśmy. przeczytaj recenzję

Dzięki Bogu — Oparty na faktach "Dzięki Bogu" stanowi precyzyjnie wymierzony cios w pedofilię duchownych i wszystkich, którzy ją kryją. Film unika uproszczeń, poraża spokojem i obojętnością władz kościoła. przeczytaj recenzję

Truposze nie umierają — W tej konwencji świetnie odnajdują się zaproszeni przez Jarmuscha aktorzy. przeczytaj recenzję