Bliżej ekranu

Enys Men — Akcja filmu rozgrywa się w latach 70., a do rzeczywistości opowieści wkracza niczym burzliwy wiatr jeszcze odleglejsza przeszłość. przeczytaj recenzję

Nie będziesz sam — Jak opowiedzieć o kobiecym cierpieniu przenoszonym od wieków z pokolenia na pokolenie? Na przykład za pomocą mrocznej baśni z wiedźmami w roli głównej. przeczytaj recenzję

Rodeo — „Rodeo” jest kapitalne w tych momentach, gdy autorka skupia się – jak główna bohaterka – na urokach gazowania na kawasaki. Znacznie gorzej się robi, gdy zaczyna klecić z tego fabułę. przeczytaj recenzję

Baby Broker — Tym razem autor „Po burzy” przeszarżował. Mniej jest tu magii codzienności znanej z „Naszej młodszej siostry”, nie ma emocjonalnego realizmu „Złodziejaszków”. przeczytaj recenzję

Matecznik — „Matecznik” okazuje się inkubatorem prawa do bycia sobą wbrew społecznym, rodzinnym, płciowym nakazom. przeczytaj recenzję

Chłopiec z niebios — „Boy from Heaven” sprawdza się jako kino polityczne. To wejrzenie w instytucje świeckie i religijne muzułmańskiego świata skrzy się niejednoznacznościami. Znaczące są wybory perspektywy narracyjnej. przeczytaj recenzję

IO — Ostatecznie otrzymujemy dzieło niespełnione – ambitne, ale o te ambicje się przewracające. przeczytaj recenzję

Sundown — Franco nie psychologizuje, nie dokonuje żadnej formy psychoanalizy, ale w jakiś zadziwiający sposób skłania nas do tego, byśmy zrekonstruowali przeszłość tajemniczego mężczyzny. przeczytaj recenzję

Zbrodnie przyszłości — Zbrodnie przyszłości wydają się interesujące tylko dlatego, że stanowią zbiór charakterystycznych dla cronenbergowskiego stylu gadżetów, które jednak są pozbawionymi głębszej idei i życia wydmuszkami. przeczytaj recenzję

Nie zgubiliśmy drogi — „Nie zgubiliśmy drogi” można byłoby nazwać filmem literackim. Wywodzi się z literatury, mówi o czytaniu i pisaniu, o przeżywaniu literatury i życiu poprzez nią. przeczytaj recenzję