Pełna Sala

Kronikarska warstwa tej opowieści jest niczym wyjątkowy skarb, przypadkiem odkopany na strychu kufer ze slajdami z dawno minionej epoki. przeczytaj recenzję

Victor Erice, tak jak klasycy kina drogi pokazał, że największą wartością wędrówki jest ta, która zachodzi wewnątrz siebie. przeczytaj recenzję

„Perfect Days” jest dowodem na nieskończoną wszechstronność niemieckiego reżysera, doskonale zdającego się rozumieć poetykę japońskiego kina. przeczytaj recenzję

Pamiętając nieznośną paradę pokraczności i schematyczności jaką była afrykańska selekcja tegorocznego Berlinale, „Augure” jawi się wręcz jak klejnot. przeczytaj recenzję

Doświadczanie piękna w „Pieśniach ziemi” przepełnia dreszcz grozy oraz rodzaj trudnego do nazwania przekonania, że to, co próbujemy doraźnie złapać, niedługo obróci się wniwecz. przeczytaj recenzję

Reżyserka w swojej narracji jest bezkompromisowa jak jej bohaterka. Nie szuka poklasku widza, nie odklepuje biografii, skupiając się na przyjemnej dla oka formie. przeczytaj recenzję

Debiutujący twórca kreśli w Insallah a Boy niejednoznaczną moralnie łamigłówkę będącą z jednej strony głosem przeciwko dyskryminacji kobiet, a z drugiej pytaniem o rolę moralności wobec litery prawa. przeczytaj recenzję

Mimo cudacznej historii, pełnej dziwnych zawirowań i baśniowych elementów, film Razooli jest niezwykle spójny. przeczytaj recenzję

„In Our Day” to niewątpliwie produkcja tylko i wyłącznie dla fanów koreańskiego Rohmera. Artysta gra tu symboliką znaną z jego poprzednich filmów. przeczytaj recenzję

W „On the Edge” na tytułowej krawędzi znajdują się wszyscy: pacjenci wyniszczeni realiami współczesnego świata, lekarze zmuszeni podporządkowywać całe życie pracy, czy w końcu paryski Szpital Beaujon. przeczytaj recenzję