Filmosfera

Piąta władza — „Piąta władza” to film dość jednostronny jeśli chodzi o aspekt biograficzny. Jednak ciekawie kreślący szkic współczesnego świata, w którym tak naprawdę rządzą nowe media i tajne służby państwowe. przeczytaj recenzję

Oh, Boy! — Reżyser chciał coś powiedzieć, ale nie powiedział tego do końca - pozostawiając widza, jak i samego bohatera w ciągłym zawieszeniu. przeczytaj recenzję

Kamienie na szaniec — Jak nie patrzeć „Kamienie na szaniec” to ekranizacja, na którą specjalnie zapraszać nie trzeba było i o to może właśnie w tym wszystkim chodzi. Mi jest po prostu przykro. przeczytaj recenzję

Tylko kochankowie przeżyją — „Tylko kochankowie przeżyją” nie jest najlepszą produkcją, która przedstawia zmagania i bolączki dzieci nocy. Miałam wrażenie, że film nie posuwa się do przodu, tylko wciąż krąży wokół jednego tematu. przeczytaj recenzję

Nauka spadania — Polecam „Naukę spadania” tym z Was, którzy lubią kino raczej lekkie, urocze, wzruszające i nawet momentami zabawne. Paradoksalnie, po zakończeniu tego filmu zapewne będziecie mieć na ustach uśmiech. przeczytaj recenzję

Duże złe wilki — Izraelscy producenci udowodnili „Dużymi złymi wilkami”, że ich kraj ma potencjał do dobrych i mocnych filmów, które pozostaną z widzem na o wiele dłużej, niż tylko w sali kinowej. przeczytaj recenzję

Witaj w klubie — „Witaj w klubie” jest filmem, który powinien obejrzeć każdy, żeby zdać sobie sprawę z tego, jak bardzo nas okłamują koncerny farmaceutyczne. przeczytaj recenzję

Historia Ricki'ego — „Riki-Oh” nigdy, w swoim założeniu, nie miał i nie chciał aspirować do miana filmu dobrego. Receptą, która pozwoli widzowi na spokojny seans, jest potraktowanie tej produkcji jak komedii. przeczytaj recenzję

300: Początek imperium — Mnie produkcja nie urzekła, jednak pewne elementy (postać Artemizji, slow motion, muzyka) spowodowały, że film nie jest aż tak zły. przeczytaj recenzję

Blue Jasmine — Wielbicieli Allena zachęcać pewnie nie trzeba. Tych, którzy twórczości Nowojorczyka nie lubią, zachęcać się nie powinno, bo „Blue Jasmine” to film smutny i duszny. przeczytaj recenzję