Chronofilmoteka

Urodziłem się, ale... — Urodziłem się, ale... było dla mnie ciekawą przygodą z kinem japońskim. Sądzę, że film ten dobrze wprowadza widza w międzywojenną obyczajowość Kraju Kwitnącej Wiśni. przeczytaj recenzję

Ludzie w hotelu — Efektem jest hollywoodzki klasyk w najlepszym wydaniu. Zdecydowanie warto obejrzeć, choćby jako namiastkę klimatu lat trzydziestych. przeczytaj recenzję

Człowiek, którego zabiłem — Przerwana kołysanka to nietypowy element filmografii Lubitscha. Obraz ten udowadnia, że reżyser znany z poczucia humoru potrafił także opowiadać historie dramatyczne. przeczytaj recenzję

Mumia — Z powyższych powodów Mumia jest filmem, który mimo dużego potencjału nie satysfakcjonuje. Dobrze, że chociaż Boris Karloff nie położył głównej roli. przeczytaj recenzję

Światła wielkiego miasta — Światła wielkiego miasta są bardzo udanym dziełem Charliego Chaplina. przeczytaj recenzję

Cimarron — „Cimarron” był daniem ciężkostrawnym i raczej odradzam jego konsumpcję. Jest w latach trzydziestych sporo lepszych filmów. przeczytaj recenzję

Ostatnie wydanie — „Ostatnie wydanie” jest emocjonującym filmem poruszającym ważny temat. Wciągający, całkiem dobrze zagrany, to kolejny ukryty klejnot z nieco już zapomnianych czasów. przeczytaj recenzję

Niech żyje wolność — „Niech żyje wolność” to ważny krok w rozwoju kinowego musicalu i ciekawy głos w debacie społecznej. Niekoniecznie trzeba się zgadzać z przedstawioną w filmie koncepcją wolności. przeczytaj recenzję

Nocna pielęgniarka — „Nocna pielęgniarka” jest filmem ciekawym i pobudzającym do myślenia. Chropowatość scenariusza jest pewną wadą, ale nie jest na tyle źle, żebym po seansie czuł jakiś niedosyt. przeczytaj recenzję

X-27 — X-27 jest filmem niezwykle przyjemnym w odbiorze i atrakcyjnym wizualnie. Łatwo jest przymknąć oko na pewne niedociągnięcia scenariusza, kiedy służą opowiedzeniu tak wciągającej historii. przeczytaj recenzję