Produkcja powstała w momencie, gdy Mabel Normand była u szczytu swojej sławy, pracując dla wytwórni Samuela Goldwyna na gwiazdorskim kontrakcie opiewającym na 3500 dolarów tygodniowo (równowartość ponad 65 tys. dolarów dzisiaj).
Plenery wykorzystywane w filmie miały imitować krajobrazy wschodniego wybrzeża Ameryki, mimo że zdjęcia powstawały setki kilometrów od rzeczywistych miejsc akcji historycznej. Naturalne krajobrazy Kalifornii, takie jak pagórki, otwarte przestrzenie i zalesione tereny, były często wykorzystywane jako substytut kolonialnych posiadłości i obozów wojskowych z XVIII wieku.
Przetrwanie filmu zawdzięczamy osobistej kolekcji Cecila B. DeMille’a (brata scenarzysty), z której pochodzi odrestaurowana kopia wydana później na DVD.
Scenariusz bazował na popularnej wówczas brytyjskiej sztuce teatralnej z 1911 roku, a tytuł zaczerpnięto z XVIII-wiecznego poematu Aleksandra Pope’a, co miało nadawać filmowi charakter bardziej prestiżowy i intelektualny.