Postać Katsumoto wzorowano na Takamorim Saigo, który doprowadził do buntu samurajów w 1877 roku. Podobnie jak jego filmowy odpowiednik Saigo popełnił samobójstwo po przegranej bitwie we wrześniu 1877 roku.
Pierwotnie w rolę Fridy wcielić miała się Laura San Giacomo. Zrezygnowała jednak z niej, ponieważ fani twórczości Kahlo protestowali przeciwko graniu jej przez niemeksykańską aktorkę.
Scena, w której Sameer (Sohail Khan) jedzie po prezerwatywy motocyklem ojca swojej dziewczyny, ubrany dodatkowo w jego bieliznę, jest bardzo podobna do sytuacji z powieści „Five Point Someone” Chetan Bhagata, w której bohater przeżywający swój pierwszy raz z ukochaną musi pilnie wyjść, więc zakłada koszulę ojca dziewczyny i bierze jego samochód, a gdy wraca, spotyka go w drodze.
Deepa Mehta była zachwycona grą Preity Zinty w filmie The Last Lear i bez wahania zaproponowała jej główną rolę w swoim filmie. Początkowo Preity miała problemy by pogodzić tę pracę z innymi zobowiązaniami, ale szybko się z nimi uporała.
W filmie dużą rolę odgrywa twórczość Williama Szekspira, którego fanem jest Harish (Amitabh Bachchan). Jego monologi są wzorowane na sztukach słynnego poety.
Wśród uciekinierów było czterdziestu jeden Brytyjczyków, dziewięciu Kanadyjczyków, sześciu Polaków, pięciu Australijczyków, po czterech Nowozelandczyków i Norwegów, po trzech Czechów i obywateli RPA oraz Grek, Holender, Belg, Litwin i Francuz. Uciec zdołali Peter Bergsland i Jens Muller z Norwegii oraz Bram van der Stock z Holandii.
Kilka scen filmu nakręcono w hotelu Ambassador w Los Angeles, gdzie doszło do zabójstwa Roberta F. Kennedy'ego. W czasie ich realizacji budynek był w stanie rozbiórki.