Okres zdjęciowy trwał od 4 stycznia do 14 lutego 2000 roku.

Philippe Noiret był bardzo zdenerwowany od początku zdjęć, ponieważ Romy Schneider zawsze spóźniała się na plan.

Taśma filmowa mierzyła 2334 metry.

Taśma filmowa mierzyła 226 metrów.

Taśma filmowa mierzyła 148 metrów.

Film został nakręcony w okresie od kwietnia do maja 1950 roku.

Taśma filmowa mierzyła 2 073 metry.

André Mouezy-Eon miał dwadzieścia lat i służył w wojsku, gdy napisał „Tire au Flanc”, komedię tak udaną, że do 1950 roku wystawiono ją we Francji 20 000 razy. Poprawiona i nieznacznie zmodyfikowana przez André Sylvane'a (który zbagatelizował antymilitarystyczny ton trzeciego aktu), sztuka została po raz pierwszy wystawiona w Théâtre Déjazet w Paryżu w listopadzie 1904 roku. 45 lat później Mouëzy-Eon dostał szansę zagrania roli w trzeciej wersji filmowej „Tire-au-Flanc”.

W grudniu 2002 r. Peter Watkins rozpoczął montaż skróconej wersji kinowej. W prologu wyraża swoje poglądy na temat odkrycia, że ​​firma produkcyjna, 13 Production, ma powiązania finansowe z Grupą Lagardère (która sprzedaje broń wojskową za pośrednictwem Matra), a następnie ostrzega widzów, jak wiele ujęć sekwencyjnych i debat na żywo z oryginalnego pełnometrażowego filmu zostało utraconych w procesie skracania czasu trwania o ponad 2 godziny do 3 godzin i 1/2.

Polska wersja dubbingu miała premierę 27 marca 2010 roku na antenie Disney Channel.

W tytule znalazł się błąd ortograficzny. Poprawny zapis to: „Folklor na co dzień”.

Taśma filmowa mierzyła 2613 metrów.

Taśma filmowa mierzyła 236 metrów.

W filmie znajdujemy nawiązania do produkcji Śniadanie u Tiffany’ego i The Six Million Dollar Man.

Taśma filmowa mierzyła 1 848 metrów.