Michael Palin pojawił się w kilku scenach, które wycięto z ostatecznej wersji filmu.

Aby osiągnąć umięśnioną sylwetkę Patricka Batemana, Christian Bale spędzał codziennie kilka godzin na siłowni, a następnie kolejne trzy godziny ćwiczył z trenerem obecnym na planie.

Włoska wiza cenzorska nr 53617 została wydana 2 kwietnia 1969 roku.

Ulubiony film RM z BTS.

Harlan Coben pojawia się w epizodzie jako wysoki łysy mężczyzna śledzący doktora Alexandre’a Becka, granego przez François Cluzeta, na dworcu.

Sean Connery intensywnie zabiegał o rolę Williama z Baskerville, prosząc swojego agenta o kontaktowanie się z Jeanem-Jacquesem Annaudem co dwa miesiące. Annaud początkowo nie chciał jednak obsadzać Connery’ego, ponieważ zbyt mocno kojarzył go z Jamesem Bondem. Reżyser uważał, że bohater będący już połączeniem Sherlocka Holmesa i Williama Ockhama stałby się zbyt przytłaczający po dodaniu do niego jeszcze „007”. Rozważano wielu innych aktorów, między innymi Michaela Cainea, Alberta Finneya, Richarda Harrisa, Iana McKellena, Roya Scheidera, Jacka Nicholsona, Paula Newmana, Marlona Brando, Roberta De Niro, Donalda Sutherlanda, Maxa von Sydow, Yvesa Montand, Vittorio Gassmana oraz Frederica Forresta. Annaud nie potrafił znaleźć odpowiedniego aktora, ale szybko zmienił zdanie, gdy Connery przeczytał swoją kwestię: „To, co słyszałem, było dokładnie tym, co słyszałem w swojej głowie przez niemal dwa lata. Przerwałem mu już na trzeciej stronie.”

W 1992 roku powstał amerykański remake filmu z udziałem Al Pacino i Chrisa O'Donnell.

Owen Wilson przyznał, że był nietypowym wyborem do głównej roli w takim filmie, ponieważ kojarzono go przede wszystkim z komediami. Producent John Davis wyjaśnił jednak, że twórcy chcieli „odwrócić do góry nogami stereotyp bohatera kina akcji”.

Chris Carter, Frank Spotnitz i Gillian Anderson są fanami tego odcinka.

Pokój wypełniony ciałami kosmitów, który odkrywa Mulder, w rzeczywistości zawierał tylko dwadzieścia postaci. Reszta została dodana jako efekty w postprodukcji.

Tydzień po nakręceniu tego odcinka David Duchovny ożenił się z Téą Leoni.

Film należał do fali produkcji z lat 80. przedstawiających dziennikarzy relacjonujących konflikty wojenne. Do podobnych filmów należą: Under Fire (1983), Circle of Deceit (1981), Witness in the War Zone (1987), Krzyk wolności (1987), Pola śmierci (1984) oraz Rok niebezpiecznego życia (1982).

Film rozpoczyna się planszą z napisem: „Inspirowane prawdziwymi wydarzeniami”. Końcowy epilog informuje: „30 stycznia 1945 roku, po niemal trzech latach niewoli, z obozu jenieckiego w Cabanatuan uratowano 511 jeńców wojennych. Podczas rajdu zginęło dwóch Rangersów Armii USA. Filipińscy partyzanci ponieśli 21 ofiar. Jeden jeniec zmarł po uwolnieniu z obozu. Podpułkownik Henry Mucci otrzymał Krzyż Wybitnej Służby za odwagę. Kapitan Robert Prince został odznaczony tym samym wyróżnieniem. Prezydent Harry S. Truman przyznał Margaret Utinsky Medal Wolności za wyjątkowe bohaterstwo i niezłomność. Rajd na Cabanatuan pozostaje najbardziej udaną akcją ratunkową…”

Akcja filmu rozgrywa się w 2000 roku.

Robert De Niro przygotowywał się do roli, spotykając się i spędzając czas z hutnikami. Gospodarze przedstawiali go swoim znajomym po prostu jako „Boba”, a nikt nie rozpoznawał w nim słynnego aktora.