Serial wspomniano w powieści „Martwa Śnieżka” Alka Rogozińskiego.

Powieść „Martwa Śnieżka” Alka Rogozińskiego inspirowana jest tym filmem.

W maju 2016 roku, podczas festiwalu w Cannes, Woody Allen nazwał swoją decyzję o nakręceniu tego serialu katastrofalnym błędem.

Film wspomniano w powieści „Koniec scenarzystów” Wojciecha Nerkowskiego.

Serial został wspomniany w powieści „Koniec scenarzystów” Wojciecha Nerkowskiego.

Sidney (Woody Allen) wspomina, że ​​otrzymał kategorię 4-F, co oznacza, że ​​nie mógł służyć w armii amerykańskiej z powodu problemów zdrowotnych lub psychicznych. W rzeczywistości sam Woody Allen otrzymał kategorię 4-F.

Amrish Puri wypchał policzki watą, aby wyglądać bardziej groźnie, dokładnie tak jak zrobił to Marlon Brando w Ojcu Chrzestnym.

Muzyka skomponowana przez Gabriela Yareda stała się gigantycznym sukcesem komercyjnym. Sprzedała się w setkach tysięcy egzemplarzy na płytach winylowych i CD, stając się jedną z najbardziej rozpoznawalnych filmowych ścieżek dźwiękowych lat 80.

Besson rozważał alternatywne zakończenie, w którym Nikita nie znika bez śladu, lecz zostaje namierzona przez agencję i zlikwidowana. Ostatecznie uznał, że ucieczka i pozostawienie losu bohaterki otwartym da widzom większą satysfakcję.

Patrick Bruel nakręcił próbę ekranową z Isabelle Adjani i ogłoszono, że wystąpi w filmie u jej boku, ale ostatecznie zastąpił go Daniel Auteuil.

David Duchovny i David Hyde Pierce brali udział w przesłuchaniach do ról Grahama i Johna.

Jennifer Connelly była brana pod uwagę do roli Beth Emhoff.

Animowana scena z Alvym i Annie jako Złą Królową została narysowana przez Stu Hample'a.

Gary Cooper, James Stewart i William Holden byli brani pod uwagę do roli Richarda Shermana.

W pewnym momencie producenci rozważali obsadzenie Johna Travolty w roli Maca i Olivii Newton-John w roli Valerie. DeLaurentis Entertainment Group (pierwotny dystrybutor) nie wyraził na to zgody ze względu na porażkę ich poprzedniego wspólnego filmu, W swoim rodzaju (1983).